தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது பித்ரு கர்மம் உண்டா? தாய் மறைந்திருந்தால் ஶாஸ்திரம் காட்டும் வழி என்ன?

“தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது மகனுக்கு ஶ்ராத்தமே கிடையாது” என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுவதுண்டு. அதேபோல, தாய் மறைந்திருந்தால் அமாவாசை, மாதப்பிறப்பு, மஹாளய பக்ஷம் என்று எல்லாக் காலங்களிலும் மகன் தாய்க்குத் தனியாகத் தர்ப்பணம் செய்யலாம் என்றும் சிலர் நினைக்கிறார்கள்.

இரண்டுமே முழுமையான ஶாஸ்திரத் தீர்ப்பு அல்ல.

தந்தை உயிருடன் இருப்பவருடைய பொதுவான பித்ரு கர்ம அதிகாரம், மறைந்த தாய்க்குச் செய்ய வேண்டிய வருடாந்திர ஶ்ராத்தம், அமாவாசை–மாதப்பிறப்பு தர்ப்பணம், மஹாளய பக்ஷ அனுஷ்டானம் — இவை அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கலக்காமல் தனித்தனியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

1. தந்தை உயிருடன் இருந்தால் மகனுடைய அதிகாரம் என்ன?

விஷ்ணு ஸ்ம்ருதி 75ஆம் அத்யாயம்:

பிதரி ஜீவதி யஃ ஶ்ராத்தம் குர்யாத்
ஸ யேஷாம் பிதா குர்யாத் தேஷாம் குர்யாத் ।

பிதரி பிதாமஹே ச ஜீவதி
யேஷாம் பிதாமஹஃ ।

பிதரி பிதாமஹே ப்ரபிதாமஹே ச ஜீவதி
நைவ குர்யாத் ॥

பொருள்

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது மகன் தன்னிச்சையாகத் தந்தையைப் பித்ரு ஸ்தானத்தில் வைத்துக்கொண்டு வழக்கமான பித்ருவர்க்கத்தை அமைத்துச் ஶ்ராத்தம் செய்ய முடியாது. உயிருடன் இருப்பவர்களைத் தாண்டி பித்ரு ஸ்தானங்களை அமைப்பதற்கே ஶாஸ்திரம் அதிகார வரம்பை நிர்ணயிக்கிறது.

இதன்படி

“என் தாத்தா மறைந்துவிட்டார்; ஆகவே அப்பா உயிருடன் இருந்தாலும் நான் தாத்தாவுக்குத் தனியாகப் பித்ரு கர்மம் செய்கிறேன்” என்று மகன் தன்னிச்சையாக அதிகாரம் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

அந்தப் பித்ரு பரம்பரைக்குரிய முதன்மை அதிகாரம் உயிருடன் இருக்கும் தந்தையிடமே இருக்கிறது.

ஆகவே

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது மகன் தந்தையின் பித்ரு கர்ம அதிகாரத்தைத் தாண்டித் தனக்கென வழக்கமான பித்ருவர்க்க ஶ்ராத்த–தர்ப்பண முறையை ஆரம்பிக்கக்கூடாது.

2. தாய் மட்டும் மறைந்திருந்தால் என்ன செய்வது?

இதில்தான் மிக முக்கியமான விதிவிலக்கை ஶாஸ்திரம் வழங்குகிறது.

மைத்ராயணீய பரிஶிஷ்டத்தில் மேற்கோள் கொள்ளப்படும் வாக்கியம்:

ஆன்வஷ்டக்யம் கயாப்ராப்தௌ
ஸத்யாம் யச்ச ம்ருதேऽஹனி ।
மாதுஃ ஶ்ராத்தம் ப்ருதக் குர்யாத்
பிதர்யபி ச ஜீவதி ॥

பொருள்

சில குறிப்பிட்ட நிமித்தங்களிலும், குறிப்பாகத் தாயின் மறைவு நாளுக்குரிய ஶ்ராத்தத்திலும், தந்தை உயிருடன் இருந்தாலும்கூட மறைந்த தாய்க்குரிய ஶ்ராத்தத்தை மகன் தனியாகச் செய்ய வேண்டும்.

இதில்,

பிதர்யபி ச ஜீவதி

என்பது மிகவும் முக்கியம்.

அதாவது,

“தந்தை உயிருடன் இருந்தாலும்கூட”

என்று ஶாஸ்திரமே தெளிவுபடுத்துகிறது.

இதன்படி

தந்தை உயிருடன் இருப்பது மறைந்த தாய்க்குச் செய்ய வேண்டிய எல்லா ஶ்ராத்தங்களையும் ரத்து செய்துவிடுவதில்லை.

ஆகவே

“அப்பா உயிருடன் இருக்கிறார்; எனவே இறந்துபோன அம்மாவுக்கும் நான் எந்த ஶ்ராத்தமும் செய்யக்கூடாது” என்று கூறுவது ஶாஸ்திரத்திற்கு ஏற்புடையதல்ல.

3. தாயின் வருடாந்திர ஶ்ராத்தம் அவசியமா?

மேற்கண்ட பிரமாணத்திலேயே,

யச்ச ம்ருதேऽஹனி

என்று மறைவு நிமித்தமாக வரும் நாளைத் தனியாகக் குறிப்பிடுகிறது.

அதனைத் தொடர்ந்து,

மாதுஃ ஶ்ராத்தம் ப்ருதக் குர்யாத்
பிதர்யபி ச ஜீவதி ॥

என்று விதிக்கிறது.

இதன்படி

தாய் மறைந்த திதியில் வருடந்தோறும் செய்யப்படும் ப்ரத்யாப்திக ஶ்ராத்தம் — ஆப்திகம் — தந்தை உயிருடன் இருப்பதால் நின்றுவிடுவதில்லை.

ஆகவே

தந்தை உயிருடன் இருந்தாலும்கூட மறைந்த தாயின் வருடாந்திர ஆப்திக ஶ்ராத்தத்தை மகன் செய்ய வேண்டும்.

“அப்பா உயிருடன் இருக்கிறார்” என்று சொல்லித் தாயின் ஆப்திகத்தை விட்டுவிடுவது சரியல்ல.

4. தாயைத் தனியாக நினைத்து ஶ்ராத்தம் செய்ய ஶாஸ்திரத்தில் வேறு ஆதாரமும் உள்ளதா?

ஆம்.

தர்மநிபந்தன நூல்களில் மேற்கோள் கொள்ளப்படும் மற்றொரு வாக்கியம்:

அன்வஷ்டகாஸு வ்ருத்தௌ ச
கயாயாம் ச க்ஷயேऽஹனி ।
அத்ர மாதுஃ ப்ருதக் ஶ்ராத்தம்
அன்யத்ர பதினா ஸஹ ॥

பொருள்

குறிப்பிட்ட நிமித்தங்களிலும், கயையிலும், தாயின் மறைவு திதியிலும் தாய்க்குத் தனியான ஶ்ராத்தம்விதிக்கப்படுகிறது.

இதன்படி

மறைந்த தாய்க்குரிய ஶ்ராத்த அதிகாரம் தந்தை உயிருடன் இருப்பதால் முற்றிலும் இல்லாமல் போவதில்லை என்பதற்கு இது மேலும் ஒரு பிரமாணமாக அமைகிறது.

ஆகவே

“தந்தை உயிருடன் இருக்கிறார் என்ற ஒரே காரணத்தால் தாய்க்குரிய வருடாந்திர ஶ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டியதில்லை” என்று சொல்ல ஶாஸ்திர ஆதாரம் இல்லை. மாறாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கே பிரமாணம் இருக்கிறது.

5. மஹாளய பக்ஷத்தில் நிலை என்ன?

மஹாளய பக்ஷம் என்பது பொதுவான பித்ரு ஸ்மரணத்திற்கும் ஶ்ராத்தத்திற்கும் விசேஷமான காலம்.

மாத்ரு வர்க்கத்திற்குரிய மஹாளய விதியை எடுத்துரைக்கும் பிரமாணமாக,

ஸர்வாஸாமேவ மாத்ரூணாம்
ஶ்ராத்தம் கன்யாகதே ரவௌ ।
நவம்யாம் ஹி ப்ரதாதவ்யம்
ப்ரஹ்மலப்தவரா யதஃ ॥

என்ற வாக்கியம் தர்மநிபந்தனங்களில் மேற்கோள் கொள்ளப்படுகிறது.

பொருள்

சூரியன் கன்யா ராசியில் இருக்கும் மஹாளய காலத்தில் மாத்ருவர்க்க ஶ்ராத்தத்திற்கும் விதி உண்டு; அதிலும் நவமி திதிக்குச் சிறப்பான மாத்ரு தொடர்பு கூறப்படுகிறது.

ஆனால் இங்கே மிக முக்கியமான வேறுபாடு

மஹாளயத்தில் மாத்ரு ஶ்ராத்தம் பற்றிய விதி இருப்பது ஒன்று; தந்தை உயிருடன் இருக்கும் மகன் தாய்க்குத் தனியாகத் திலதர்ப்பணம் செய்ய அதிகாரம் பெற்றுவிட்டான் என்பது வேறு.

இரண்டையும் ஒன்றாக்கக்கூடாது.

6. “தாய்க்கு ஶ்ராத்தம் உண்டு” என்றால் “தர்ப்பணமும் உண்டு” என்று பொருளா?

இல்லை.

இதுதான் இந்த விஷயத்தில் மிக முக்கியமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய வேறுபாடு.

ப்ரயோக நிர்ணயத்தில்:

அமாத்ருகஃ பிதரி ஜீவதி
மாத்ரு ஶ்ராத்தம் குர்யாத் ந தர்ப்பணம் ॥

என்ற விதி எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.

பொருள்

தாய் மறைந்துவிட்டாள்; தந்தை உயிருடன் இருக்கிறார் என்ற நிலையில் தாய்க்குரிய ஶ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டிய இடத்தில் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் அதையே காரணமாகக் கொண்டு தனியான தர்ப்பண அதிகாரத்தை எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

இதன்படி

ஶ்ராத்தம் செய்வதற்கான அதிகாரமும் தர்ப்பணம் செய்வதற்கான அதிகாரமும் ஒன்றல்ல.

“என் தாய் மறைந்துவிட்டார்; ஆகவே அவருக்காக நான் எப்போது வேண்டுமானாலும் எள்ளும் தண்ணீரும் விட்டுத் தர்ப்பணம் செய்கிறேன்” என்பது ஶாஸ்திர முறை அல்ல.

ஆகவே

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது தாய் மட்டும் மறைந்திருந்தால், தாயின் வருடாந்திர ஶ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் தந்தையின் அதிகாரத்தை மீறித் தனியாகப் பித்ரு தர்ப்பணத்தை ஆரம்பிக்கக்கூடாது.

7. அமாவாசையில் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அமாவாசை பித்ரு கர்மத்திற்கு விசேஷமான காலம் என்பதில் ஐயமில்லை.

ஆனால் ஒரு காலம் பித்ரு கர்மத்திற்கு விசேஷமானது என்பதாலேயே அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான கர்ம அதிகாரம் ஏற்பட்டுவிடாது.

தந்தை உயிருடன் இருப்பவருக்கான அடிப்படை அதிகார விதி:

பிதரி ஜீவதி யஃ ஶ்ராத்தம் குர்யாத்
ஸ யேஷாம் பிதா குர்யாத் தேஷாம் குர்யாத் ॥

தாய் மறைந்த நிலையில் கூறப்படும் ப்ரயோக விதி:

மாத்ரு ஶ்ராத்தம் குர்யாத் ந தர்ப்பணம் ॥

இதன்படி

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது, தாய் மறைந்துவிட்டார் என்பதற்காக மகன் அமாவாசை தோறும் தனியாகத் தாய்க்குத் திலதர்ப்பணம் செய்வதைத் தொடங்கக்கூடாது.

ஆகவே

தாயின் ஆப்திக ஶ்ராத்தம் செய்வது அவசியம்; ஆனால் அதிலிருந்து அமாவாசை தர்ப்பண அதிகாரத்தை உருவாக்கிக்கொள்ளக்கூடாது.

8. மாதப்பிறப்பில் தர்ப்பணம் செய்பவர்கள் என்ன செய்வது?

சில குடும்பங்களில் மாதப்பிறப்பு முதலான புண்யகாலங்களில் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்வது வழக்கமாக இருக்கும்.

அத்தகைய குடும்பத்தில் தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது, மகன்,

“எங்கள் குடும்பத்தில் மாதப்பிறப்பில் தர்ப்பணம் செய்வது வழக்கம்; என் தாயும் மறைந்துவிட்டார்; ஆகவே நானும் தனியாகத் தர்ப்பணம் செய்கிறேன்”

என்று கூற முடியாது.

ஏனெனில் அடிப்படை விதி:

பிதரி ஜீவதி...

என்று தந்தை உயிருடன் இருக்கும் நிலையைத் தனியாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

மேலும்,

மாத்ரு ஶ்ராத்தம் குர்யாத் ந தர்ப்பணம்

என்ற விதி ஶ்ராத்தத்தையும் தர்ப்பணத்தையும் தெளிவாகப் பிரிக்கிறது.

இதன்படி

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது மாதப்பிறப்பில் தாய்க்குத் தனியான பித்ரு தர்ப்பணத்தை மகன் செய்யக்கூடாது.

ஆகவே

மாதப்பிறப்பு தர்ப்பணத்தைச் செய்ய வேண்டிய பித்ரு அதிகாரம் தந்தையிடம் இருந்தால் தந்தையே தமது பித்ரு வர்க்கத்திற்குரிய கர்மத்தைச் செய்வார். மகன் அதைத் தாண்டித் தனக்கென இன்னொரு தர்ப்பண முறையை ஏற்படுத்திக்கொள்ளக்கூடாது.

9. மஹாளய பக்ஷத்தில் தாய் மறைந்த மகன் என்ன செய்யக்கூடாது?

இங்கேதான் நடைமுறையில் அதிகமான குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

“மஹாளய பக்ஷம் வந்துவிட்டது; என் தாய் மறைந்துவிட்டார்; எனவே அப்பா உயிருடன் இருந்தாலும் அம்மாவுக்குத் தனியாகத் தர்ப்பணம் செய்கிறேன்”

என்று சிலர் நினைக்கலாம்.

ஆனால்,

மாத்ரு ஶ்ராத்தம் குர்யாத் ந தர்ப்பணம்

என்ற அதிகார வேறுபாட்டை இங்கே மறந்துவிடக்கூடாது.

இதன்படி

மஹாளய பக்ஷம் வந்துவிட்டது என்பதற்காகத் தந்தை உயிருடன் இருக்கும் மகனுக்கு தாய்க்குத் தனியான திலதர்ப்பண அதிகாரம் தானாக உருவாகாது.

ஆகவே

தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது தாய் மறைந்திருந்தாலும், மஹாளய பக்ஷத்தில் தந்தையின் அதிகாரத்தை மீறி மகன் தாய்க்குத் தனியாகத் தர்ப்பணம் செய்யக்கூடாது.

மஹாளயத்தில் செய்யப்படும் ஶ்ராத்த விதியும், தனியான திலதர்ப்பணமும் ஒன்றல்ல என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

10. தந்தை மறைந்த பிறகு நிலை மாறுமா?

ஆம்.

விஷ்ணு ஸ்ம்ருதி அடுத்த நிலையைத் தனியாக விதிக்கிறது:

யஸ்ய பிதா ப்ரேதஃ ஸ்யாத்
ஸ பித்ரே பிண்டம் நிதாய
பிதாமஹாத் பரம் த்வாப்யாம் தத்யாத் ॥

பொருள்

தந்தை மறைந்த பிறகு மகனுடைய பித்ரு வர்க்க அமைப்பு மாறுகிறது. தந்தை முதலான பித்ரு ஸ்தானங்கள் மகனுடைய நேரடியான கர்ம அதிகாரத்திற்குள் வருகின்றன.

இதன்படி

தந்தை உயிருடன் இருக்கும் காலத்திலுள்ள மகனுடைய பித்ரு கர்ம அதிகாரமும், தந்தை மறைந்த பிறகுள்ள அதிகாரமும் ஒன்றல்ல.

ஆகவே

தந்தை மறைந்தவர்களுக்குரிய தர்ப்பண முறையை, தந்தை உயிருடன் இருப்பவர் தமக்குப் பொருத்திக்கொள்ளக்கூடாது.

இறுதி ஶாஸ்திரத் தீர்ப்பு

மேற்கண்ட பிரமாணங்களின் அடிப்படையில் இந்த விஷயத்தில் எந்தக் குழப்பமும் இல்லாமல் பின்வருமாறு முடிவு செய்ய வேண்டும்.

மாதுஃ ஶ்ராத்தம் ப்ருதக் குர்யாத்
பிதர்யபி ச ஜீவதி ॥

என்பதால், தந்தை உயிருடன் இருந்தாலும் மறைந்த தாய்க்கு ஶாஸ்திரம் விதித்த ஶ்ராத்தம் செய்யப்பட வேண்டும்.

அதேநேரத்தில்,

மாத்ரு ஶ்ராத்தம் குர்யாத் ந தர்ப்பணம் ॥

என்ற அதிகார வேறுபாட்டின்படி, தாய்க்கு ஶ்ராத்தம் செய்ய வேண்டியது என்பதைத் தனியான தர்ப்பண அதிகாரமாக மாற்றிக்கொள்ளக்கூடாது.

எனவே தெளிவான அறிவிப்பு

1. தந்தை உயிருடன் இருக்க, தாய் மறைந்திருந்தால் — தாயின் மறைவு திதியில் வருடந்தோறும் ஆப்திக ஶ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

2. “தந்தை உயிருடன் இருக்கிறார்” என்று சொல்லித் தாயின் வருடாந்திர ஶ்ராத்தத்தை விட்டுவிடக்கூடாது.

3. தாய் மறைந்துவிட்டார் என்பதற்காகத் தந்தையின் பித்ரு கர்ம அதிகாரத்தை மீறி அமாவாசையில் தனியாகத் தாய்க்குத் திலதர்ப்பணம் செய்யக்கூடாது.

4. மாதப்பிறப்பில் தனியாகத் தாய்க்குப் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்யக்கூடாது.

5. மஹாளய பக்ஷம் வந்துவிட்டது என்பதற்காகத் தந்தையை மீறித் தாய்க்குத் தனியான திலதர்ப்பணத்தை ஆரம்பிக்கக்கூடாது.

6. மஹாளயத்தில் ஶாஸ்திரம் விதித்த மாத்ரு ஶ்ராத்தம் பற்றிய விதியை, தனியான தர்ப்பண அதிகாரமாகப் பொருள் கொள்ளக்கூடாது.

7. தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது அவருடைய பித்ரு வர்க்கத்திற்குரிய கர்ம அதிகாரத்தை மகன் தன்னிச்சையாக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

முடிவுரை

தந்தை உயிருடன் இருப்பதால் மறைந்த தாயின் வருடாந்திர ஶ்ராத்தம் நின்றுவிடாது; அதை மகன் முறையாகச் செய்ய வேண்டும். ஆனால் தாய் மறைந்திருக்கிறார் என்பதற்காகத் தந்தையின் அதிகாரத்தை மீறி அமாவாசை, மாதப்பிறப்பு, மஹாளய பக்ஷம் முதலிய காலங்களில் தனியாகப் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்யும் அதிகாரம் மகனுக்கு ஏற்பட்டுவிடாது.

இதுவே இவ்விஷயத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தெளிவான ஶாஸ்திர மரியாதை:

செய்யச் சொன்ன ஶ்ராத்தத்தை விடக்கூடாது;
அதிகாரம் இல்லாத தர்ப்பணத்தை நாமாகச் சேர்க்கக்கூடாது.

பித்ரு கர்மத்தில் நமது விருப்பம் தீர்ப்பல்ல — ஶாஸ்திர விதியே தீர்ப்பு.