திருமணமான பெண்ணுக்கும் பித்ரு தர்மம் உண்டு! பிறந்த வீட்டிலும் புகுந்த வீட்டிலும் அவளுக்குரிய கடமை என்ன?

“நான் ஒரு பெண். திருமணமாகி கணவன் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டேன். இனி என்னைப் பெற்ற தாய்–தந்தையருக்கு எனக்கு எந்தக் கடமையும் இல்லையா? நான் ஒரே பெண்ணாக இருந்தால், என் பெற்றோருக்குப் பின்னால் எள்ளும் தண்ணீரும் கொடுக்கக்கூட ஆளில்லாமல் போய்விடுமா? அதே சமயம், நான் திருமணம் செய்து வந்த வீட்டில் என் மாமனார்–மாமியாரிடம் என்னுடைய பித்ரு தர்மம் என்ன?”

இது பல பெண்களின் மனதில் எழுகின்ற மிக ஆழமான கேள்வி.

இதற்கான பதிலை உணர்ச்சியால் மட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது. தர்மசாஸ்திரம் என்ன சொல்கிறது என்பதையே அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

மகள் என்ற உறவு திருமணத்தால் அழிந்துவிடுவதில்லை

பெண் திருமணத்திற்குப் பிறகு கணவனுடைய குல தர்மத்தோடு இணைகிறாள். அது உண்மை.

ஆனால் அதனால்,

“இனி உனக்கும் உன்னைப் பெற்ற தாய்–தந்தைக்கும் எந்தத் தர்ம சம்பந்தமும் இல்லை”

என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது.

தர்மசாஸ்திர நூல்களில் மகளுக்கும், மகள்வழிப் பேரனான தௌஹித்ரனுக்கும், சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் பித்ரு கர்மத்தோடு நேரடியான தொடர்பு சொல்லப்பட்டுள்ளது.

1. “எனக்கு மகன் இல்லை; ஒரே மகள்தான்” — சாஸ்திரம் இந்த நிலையை அறியாததல்ல

மனுஸ்மிருதி ஒரு முக்கியமான அமைப்பைச் சொல்கிறது:

அபுத்ரோऽநேந விதிநா ஸுதாம் குர்வீத புத்ரிகாம் ।
யதபத்யம் பவேதஸ்யாம் தந்மம ஸ்யாத் ஸ்வதா³கரம் ॥

— மனுஸ்மிருதி 9.127

பொருள்:

மகன் இல்லாதவன் தன் மகளை ‘புத்திரிகை’யாக நியமித்து, “இவளிடத்தில் பிறக்கும் சந்ததி எனக்குச் ஸ்வதா கர்மத்தைச் செய்யக்கூடியதாக இருக்கட்டும்” என்று ஏற்படுத்தலாம்.

இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள “ஸ்வதா³கரம்” என்ற சொல் மிகவும் முக்கியமானது. அது பித்ருக்களுக்குச் செய்யப்படும் சிராத்தாதி கர்மங்களோடு நேரடியாகத் தொடர்புடையது.

இதிலிருந்தே ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது:

“மகள் திருமணம் ஆகிவிட்டாள்; ஆகவே அவள் வழியாகப் பிறந்த வீட்டுப் பித்ரு வம்சத்திற்கு எதுவுமே கிடையாது” என்பது சாஸ்திரத்தின் முழுமையான நிலைப்பாடு அல்ல.

2. மகள்வழிப் பேரனுக்கே மாதாமஹருக்குப் பிண்டம் சொல்லப்பட்டுள்ளது

மனுஸ்மிருதி மேலும் கூறுகிறது:

மாது: ப்ரதமத: பிண்டம் நிர்வபேத் புத்ரிகாஸுத: ।
த்விதீயம் து பிதுஸ்தஸ்யாஸ்த்ருதீயம் து பிது: பிது: ॥

— மனுஸ்மிருதி 9.140

புத்திரிகையின் மகன் செய்யும் பித்ரு கர்மத்தில், தாய்வழி உறவிற்கே சாஸ்திரம் தனியான இடத்தை அளிக்கிறது.

பௌதாயன தர்மஸூத்திர விளக்க மரபிலும் புத்திரிகையின் மகன் தாய்வழிப் பித்ருக்களுக்குப் பிண்டம் அளிக்கும் விதி குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஆகவே,

“பெண்ணுக்குத் திருமணம் நடந்துவிட்டால் அவளுடைய பிறந்த வீட்டுப் பித்ரு தொடர்பு முற்றிலும் அறுந்துவிடுகிறது”

என்று கூறுவது மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்று.

3. மார்க்கண்டேய புராணம் இன்னும் தெளிவாகச் சொல்கிறது

மார்க்கண்டேய புராணத்தில்:

குர்யுர்மாதாமஹாயைவம் புத்ரிகாஸ்தநயாஸ்ததா ।
த்வ்யாமுஷ்யாயணஸம்ஜ்ஞாஸ்து மாதாமஹபிதாமஹாந் ॥

என்று மகள்வழிச் சந்ததிக்கும் மாதாமஹர் தொடர்பான பித்ரு கர்மம் கூறப்படுகிறது.

இதன் மூலம் தௌஹித்ரன் — மகளுடைய மகன் — தாய்வழிப் பித்ரு பரம்பரையில் சாஸ்திரத்தால் முற்றிலும் அந்நியனாக்கப்படவில்லை என்பது உறுதியாகிறது.

எனவே,

“எனக்கு ஒரே பெண் குழந்தைதான்; எனக்குப் பிறகு எள்ளும் தண்ணீரும் இல்லாமல் போய்விடும்”

என்று பெற்றோர் முற்றிலும் நம்பிக்கை இழக்க வேண்டியதில்லை.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கை உண்டு:

புத்திரிகா விதி, சாதாரணமாகத் திருமணமான ஒவ்வொரு மகளுக்கும் தானாகப் பொருந்திவிடும் என்று கொள்ளக்கூடாது. அது தனியாகச் சாஸ்திரத்தில் வரையறுக்கப்பட்ட அமைப்பு.

4. அப்படியானால் மகளே தாய்–தந்தைக்குக் கர்மம் செய்ய முடியுமா?

இங்கேதான் மிகவும் கவனமாகப் பேச வேண்டும்.

வீரமித்ரோதயத்தின் சிராத்தப்ரகாசத்தில் மகளின் அதிகாரத்தைப் பற்றிய விரிவான விவாதம் வருகிறது. அதில் மேற்கோளாக:

அங்கா³த³ங்கா³த் ஸம்ப⁴வதி புத்ரவத்³ து³ஹிதா ந்ருணாம் ।

என்ற கருத்தும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

அதாவது, மகளும் தந்தையின் அங்கத்திலிருந்து தோன்றியவளே; மகனைப் போலவே அவளும் அவருடைய சந்ததியே என்ற அடிப்படை நியாயம் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.

அதே சிராத்தப்ரகாசத்தில் மற்றொரு மேற்கோள்:

து³ஹிதா புத்ரவத் குர்யாந் மாதாபித்ரோஸ்து ஸம்ஸ்க்ருதா ।

என்றும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த வாக்கியத்தின் பயன்பாடு மற்றும் எந்தச் சூழ்நிலையில் அது பொருந்தும் என்பதில் பிற்கால தர்மநிபந்தகர்கள் வேறுபட்ட விளக்கங்களை வழங்கியிருப்பதையும் அதே நூல் பதிவு செய்கிறது. எனவே இதை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு “எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மகளே மகனைப்போல எல்லா சிராத்தங்களையும் செய்யலாம்” என்று பொதுவிதியாக்குவது முறையல்ல.

இதுதான் இந்த விஷயத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய சாஸ்திர நேர்மை.

5. கர்த்தா இல்லாத நிலையில் பெண்ணை சாஸ்திரம் முற்றிலும் விலக்கவில்லை

நிர்ணயசிந்து பல தர்மநூல் வாக்கியங்களைத் தொகுத்து இந்த அதிகாரத்தை விவாதிக்கிறது. அதில் ஜாபாலர் பெயரில்:

அபுத்ரஸ்ய ச யா புத்ரீ ஸாபி பிண்டப்ரதா பவேத் ।

என்ற வாக்கியமும் மேற்கோளாக வருகிறது.

அதாவது மகன் இல்லாதவரின் மகளுக்கும் பிண்டப் பிரதானத்தில் அதிகாரம் கூறப்பட்ட மரபு உள்ளது.

அதேபோன்று மார்க்கண்டேய புராணம்:

ஸர்வாபா⁴வே ஸ்த்ரிய: குர்யு: ஸ்வப⁴ர்த்ரூணாமமந்த்ரகம் ॥

என்று கூறுகிறது.

அனைத்து உரிய கர்த்தாக்களும் இல்லாத சூழ்நிலையில் பெண்கள் தங்கள் கணவருக்கான கிரியையை மந்திரமின்றிசெய்யும் விதியையும் இது குறிப்பிடுகிறது.

இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது:

பெண் என்பதற்காகவே பித்ரு கர்மத்தின் கதவு முழுவதுமாக மூடப்பட்டுள்ளது என்று சாஸ்திரம் கூறவில்லை.

ஆனால் வைதிக மந்திரங்களோடு செய்யப்படும் கர்மம், அமந்த்ரகமாகச் செய்யப்படும் கர்மம், முதன்மைக் கர்த்தா, மாற்றுக் கர்த்தா ஆகியவை ஒன்றல்ல.

6. “நான் ஒரே பெண்; என் பெற்றோருக்குப் பிறகு யார் செய்வார்கள்?”

இந்தக் கவலைக்கு சாஸ்திரத்தில் வழியே இல்லை என்று கூற முடியாது.

முதலில் குடும்பத்தின் சம்பிரதாயப்படி யார் பிரதான கர்த்தா என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். மகன் இல்லாத நிலை என்றால் தௌஹித்ரன், மகள், மனைவி, ஸபிண்டர்கள் முதலியோரின் அதிகாரம் குறித்த விதிகள் தர்மநிபந்த நூல்களில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

எனவே பெற்றோர் உயிருடன் இருக்கும்போதே,

“எங்களுக்குப் பிறகு யார் கர்த்தா?”

என்பதை அலட்சியப்படுத்தாமல் குடும்ப ஆசார்யர் அல்லது அந்தக் குடும்பத்தின் சிராத்தப் பிரயோகத்தை நன்கு அறிந்த வைதிகரிடம் தீர்மானித்து வைத்துக்கொள்வது சிறந்தது.

குறிப்பாக ஒரே மகள் மட்டுமே உள்ள குடும்பங்களில் இது மிகவும் அவசியம்.

7. மகளுடைய மகன் — தௌஹித்ரன் — சாதாரண உறவு அல்ல

தர்மசாஸ்திரத்தில் தௌஹித்ரன் மிகவும் முக்கியமானவன்.

அதனால்தான் மாதாமஹருக்கான கர்மத்தில் அவனுடைய அதிகாரம் தனியாகப் பேசப்படுகிறது.

பிரம்மபுராணத்தின் சிராத்த விதிகளிலும் மகளுடைய மகன் மாதாமஹருக்குக் கிரியை செய்வது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

எனவே,

“மகன் இல்லாததால் என் பித்ரு பரம்பரை அத்துடன் முடிந்துவிட்டது”

என்று முடிவெடுப்பது அவசியமில்லை.

சாஸ்திரம் தௌஹித்ரனையும் பித்ரு தர்மத்தின் ஒரு முக்கிய இணைப்பாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.

8. உயிருடன் இருக்கும் பெற்றோருக்குச் செய்யும் பித்ரு பரிபாலனமே முதலில் முக்கியம்

பித்ரு தர்மம் என்பது ஒருவர் இறந்த பிறகு எள்ளும் தண்ணீரும் கொடுப்பதிலிருந்து மட்டும் தொடங்குவதில்லை.

பெற்றோர் உயிருடன் இருக்கும்போதே அது தொடங்கிவிடுகிறது.

அவர்களைப் பராமரித்தல், உடல்நலத்தில் கவனித்தல், உணவு–உடை–வசதி அளித்தல், முதுமையில் கைவிடாமல் இருத்தல், அவமதிக்காமல் இருத்தல், தேவையான செலவுகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் — இவை அனைத்தும் பித்ரு பரிபாலனத்தின் உயிருள்ள வடிவங்கள்.

திருமணம் ஆனதால்,

“இனி என் அப்பா அம்மாவைப் பார்த்துக்கொள்வது என் வேலை இல்லை”

என்று ஒரு மகள் கூறுவதற்கு தர்மத்தின் பெயரில் நியாயம் தேட முடியாது.

தர்மம் என்பது இறந்தவருக்குச் செய்யும் கர்மம் மட்டும் அல்ல; உயிரோடு இருக்கும்போது செய்ய வேண்டிய சுஶ்ரூஷையும் தர்மமே.

9. பிறந்த வீட்டை மட்டும் நினைத்தால் போதுமா? — இல்லை!

திருமணத்திற்குப் பிறகு ஒரு பெண்ணுக்கு இன்னொரு மிகப்பெரிய தர்மப் பொறுப்பு வருகிறது.

அது கணவனுடைய குடும்ப தர்மத்தில் பங்கேற்பது.

கணவனுடைய தாய்–தந்தையரான மாமனார்–மாமியார் அவளுக்கு வெறும் “கணவனுடைய பெற்றோர்” மட்டுமல்ல.

அவள் வாழும் இல்லத்தின் மூத்தவர்கள்; கணவனுடைய பித்ரு பரம்பரையின் உயிருள்ள பிரதிநிதிகள்.

எனவே அவர்களுடைய முதுமைப் பராமரிப்பு, உணவு, மருத்துவம், சுஶ்ரூஷை, மரியாதை, அவர்களுடைய தர்மானுஷ்டானங்களுக்கு உதவுதல் ஆகியவற்றில் மனைவிக்கும் கடமை இருக்கிறது.

10. மாமனார்–மாமியார் மறைந்த பிறகு மருமகளின் பங்கு என்ன?

இங்கே இன்னொரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மாமனார்–மாமியாருடைய சிராத்தத்தில் மருமகள் தனியாகத் தன்னை முதன்மைக் கர்த்தாவாக அறிவித்துக்கொள்வது வேறு; கணவனோடு சேர்ந்து அந்தப் பித்ரு கைங்கரியத்தை நடத்த உதவுவது வேறு.

கணவன் தன் தாய்–தந்தையருக்குச் செய்ய வேண்டிய சிராத்தம், தர்ப்பணம், மாஸிகம், ஆப்திகம் முதலியவற்றை முறையாகச் செய்வதற்கு மனைவி தடையாக இருக்கக்கூடாது.

மாறாக,

அந்த நாளை நினைவூட்டுதல்,
தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்தல்,
பொருளாதாரச் செலவில் ஒத்துழைத்தல்,
சிராத்தத்திற்குரிய ஆசாரத்தை வீட்டில் பாதுகாத்தல்,
கர்த்தாவான கணவனுக்கு உதவுதல்,
பித்ரு கைங்கரியம் குறையாமல் பார்த்துக்கொள்ளுதல்

ஆகியவை அவளுடைய மிக உயர்ந்த குடும்ப தர்மங்களில் அடங்கும்.

“அவர்கள் உங்கள் அப்பா அம்மாதானே; நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்”

என்று விலகுவது இல்லற தர்மத்தின் நோக்கம் அல்ல.

அதேபோல் கணவனும்,

“அவர்கள் உன் அப்பா அம்மா; எனக்கு என்ன?”

என்று மனைவியின் பெற்றோருடைய முதுமைத் துயரத்திலிருந்து முற்றிலும் விலகி நிற்பது உயர்ந்த இல்லற தர்மமல்ல.

11. பித்ரு கர்மத்தைத் தடுக்கிற மனைவி தர்மத்திற்கு உதவுகிறவள் அல்ல

கணவன் தன் பெற்றோருக்குச் செய்ய வேண்டிய தர்ப்பணம், சிராத்தம், மாஸிகம், ஆப்திகம் போன்ற கர்மங்களுக்கு மனைவி ஒத்துழைக்க வேண்டும்.

“இதற்கெல்லாம் ஏன் செலவு?”

“ஒவ்வொரு வருடமும் செய்ய வேண்டுமா?”

“இந்தக் காலத்திலும் இதெல்லாம் தேவையா?”

“வாத்தியாரை அழைக்க வேண்டுமா?”

என்று கேட்டு கர்மத்தையே நிறுத்துவது பித்ரு பரிபாலனம் அல்ல.

பித்ரு தர்மத்தை நடத்த உதவுவதும் கைங்கரியம்; அதைத் தடுக்காமல் இருப்பதே குறைந்தபட்ச தர்மம்.

12. இரண்டு வீடுகள் அல்ல — இரண்டு தர்மப் பொறுப்புகள்

திருமணமான பெண்ணின் நிலையை மிக அழகாக இப்படிப் புரிந்துகொள்ளலாம்:

பிறந்த வீட்டின் பாசத்தை திருமணம் அழிப்பதில்லை.
புகுந்த வீட்டின் தர்மத்தை திருமணம் அவளிடம் ஒப்படைக்கிறது.

அவள் தன் தாய்–தந்தையரை மறந்துவிடக்கூடாது.

அதே சமயம் கணவனுடைய தாய்–தந்தையரையும் அந்நியர்களாக நடத்தக்கூடாது.

தன் பெற்றோர் உயிருடன் இருக்கும்போது அவர்களைப் பராமரிக்க வேண்டும்.

மாமனார்–மாமியார் உயிருடன் இருக்கும்போது அவர்களுக்கும் சுஶ்ரூஷை செய்ய வேண்டும்.

தன் பெற்றோருக்குப் பிற்காலத்தில் கர்த்தா யார் என்பதைச் சாஸ்திரப்படி முன்கூட்டியே தீர்மானிக்க வேண்டும்.

கணவனுடைய பித்ரு கர்மங்கள் முறையாக நடைபெறுவதற்குத் துணையாக இருக்க வேண்டும்.

இதுதான் இல்லறத்தில் ஒரு பெண்ணுடைய பித்ரு பரிபாலனத்தின் பரந்த வடிவம்.

முக்கியமான சாஸ்திர முடிவு

“பெண்ணுக்குப் பித்ரு தர்மமே இல்லை” — தவறு.

“திருமணமானவுடன் பிறந்த வீட்டுப் பித்ருக்களோடு அவளுக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை” — இதுவும் முழுமையான சாஸ்திரக் கருத்தல்ல.

“மகனுக்குச் செய்யும் எல்லா வைதிக பித்ரு கர்மங்களையும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மகள் அப்படியே செய்யலாம்” — இதையும் பொதுவிதியாகச் சொல்ல முடியாது.

சாஸ்திரம் புத்திரிகை, தௌஹித்ரன், மகள், மனைவி, ஸபிண்டன், மாற்றுக் கர்த்தா, அமந்த்ரகக் கிரியை என்று பல நிலைகளைத் தனித்தனியாக வகுத்திருக்கிறது.

எனவே ஒரே மகள் மட்டுமே உள்ள குடும்பம் என்றால், பெற்றோருடைய மறைவுக்குப் பின்னர் செய்ய வேண்டிய அபரகர்மம், மாஸிகம், ஸபிண்டீகரணம், ஆப்திகம், தர்ப்பணம் ஆகிய ஒவ்வொன்றிற்கும் யார் கர்த்தா என்பதை அந்தக் குடும்பத்தின் வேதசாகை, சூத்திரம், சம்பிரதாயம், குடும்ப ஆசாரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் முன்கூட்டியே நிர்ணயித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

பெண்ணே! உன் பிறந்த வீட்டை மறக்காதே; புகுந்த வீட்டின் பித்ரு தர்மத்தையும் கைவிடாதே!

உன்னைப் பெற்ற தாய்–தந்தையர் உன் திருமணத்தோடு அந்நியர்களாகிவிடுவதில்லை.

உன்னை ஏற்றுக்கொண்ட கணவனுடைய தாய்–தந்தையரும் உனக்கு அந்நியர்கள் அல்ல.

பெற்றவர்களை உயிருடன் இருக்கும்போது பராமரிப்பது பித்ரு தர்மம்.
அவர்கள் மறைந்தபின் சாஸ்திரப்படி அவர்களுக்குரிய கிரியைகள் குறையாமல் பார்த்துக்கொள்வது பித்ரு தர்மம்.
கணவனுடைய பித்ரு கைங்கரியத்திற்கு உறுதுணையாக இருப்பது பித்ரு தர்மம்.
தன் பிறந்த வீட்டுப் பித்ரு பரம்பரையும் ஆதரவின்றிப் போகாமல் சாஸ்திரப்படி ஏற்பாடு செய்வதும் பித்ரு தர்மமே.

திருமணம் ஒரு பெண்ணின் பித்ரு தர்மத்தை அழிப்பதில்லை;
அவளுடைய தர்மப் பொறுப்பின் எல்லையை இன்னும் விரிவாக்குகிறது.