குலதெய்வமும் அதன் பிரபாவமும் - குலதெய்வ வழிபாட்டிற்கு ஶாஸ்த்ர சான்றுகள்

“குலதெய்வம் என்பது வெறும் குடும்ப வழக்கம்; அதற்கு ஶாஸ்த்ரத்தில் எந்த ஆதாரமும் இல்லை” என்று சிலர் கூறுவதுண்டு. மறுபுறம், “எந்தத் தெய்வத்தை வழிபட்டாலும் பரவாயில்லை; குலதெய்வம் மட்டுமே எல்லாவற்றையும் செய்து தரும்” என்றும் சிலர் கூறுகிறார்கள்.

இந்த இரண்டு கூற்றுகளுமே முழுமையான ஶாஸ்த்ர நிலைப்பாடு அல்ல.

“குலதேவதா”, “குலதைவதம்”, “குலதேவி” என்ற சொற்களே புராணங்களிலும் இதிகாசங்களிலும் நேரடியாக வருகின்றன. ஆகவே குலதெய்வம் என்பது வெறும் பிற்கால நாட்டுப்புற வழக்கு அல்ல; ஒரு குலம் அல்லது வம்சத்துடன் சிறப்பாகத் தொடர்புடைய தெய்வத்தை ஏற்று ஆராதிக்கும் மரபிற்கு ஶாஸ்த்ர இலக்கியத்தில் தெளிவான சான்றுகள் உள்ளன.

அதே சமயம், வேதத்தில் தனியாக “ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் கட்டாயமாக ஒரு குலதெய்வம் இருக்க வேண்டும்; அதைக் கண்டறியும் முறை இதுதான்” என்று ஒரு பொதுவிதி அமைக்கப்பட்டிருப்பதாகக் கூறுவதற்குத் தெளிவான ஆதாரம் கிடைக்கவில்லை. எனவே வேதத்தில் இல்லாத ஒரு வசனத்தை உருவாக்கிக் குலதெய்வத்திற்கு பிரமாணம் காட்டுவதும் தவறு; புராணங்களில் நேரடியாக உள்ள பிரமாணங்களை மறுப்பதும் தவறு.

1. “குலதெய்வம்” என்றால் என்ன?

“குலம்” என்பது வம்சம், குடும்பப் பரம்பரை, மரபு என்பதைக் குறிக்கும். “தேவதா” என்பது ஆராதிக்கப்படும் தெய்வம்.

அதனால்,

குலதேவதா = ஒரு குறிப்பிட்ட குலத்தால் அல்லது வம்சத்தால் பரம்பரையாகச் சிறப்பாக ஆராதிக்கப்பட்டுவரும் தேவதை.

சம்ஸ்க்ருத அகராதிகளிலும் “குலதேவதா” என்பதற்கு குடும்பம் அல்லது குலத்திற்குரிய தெய்வம் என்ற பொருள் தரப்படுகிறது; குமாரஸம்பவம், விஷ்ணுபுராணம் முதலிய நூல்களிலும் இந்தப் பயன்பாடு இருப்பதாக அகராதி ஆதாரங்கள் பதிவு செய்கின்றன.

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

குலதெய்வம், இஷ்டதெய்வம், பரதெய்வம் — இவை மூன்றும் ஒரே பொருள் கொண்ட சொற்கள் அல்ல.

ஒருவர் தனது மனத்திற்கு உகந்த திருவுருவத்தை இஷ்டதெய்வமாகக் கொண்டிருக்கலாம். ஒரு சம்பிரதாயம் பரதத்துவத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட ஶாஸ்த்ர சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கலாம். ஆனால் ஒரு வம்சம் பரம்பரையாகச் சேவித்து வந்த தெய்வம் அதன் குலதெய்வமாக இருக்கலாம்.

2. குலதெய்வம் என்ற சொல்லுக்கே நேரடியான புராணப் பிரமாணம்

ஸ்கந்தபுராணத்தில் மிகத் தெளிவாகவே “குலதேவதா” என்ற பதம் வருகிறது:

ஸர்வேஷாம் நாகராணாம் து பாவஜா தேவதா ஸ்ம்ருதா ।
ஸா ... கோத்ராணாம் குலதேவதா ॥

— ஸ்கந்தபுராணம் 6.1.170.13

இங்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கோத்திரக் கூட்டத்திற்குரிய தேவதையை நேரடியாகவே “குலதேவதா” என்று குறிப்பிடுகிறது.

இதனால் குறைந்தபட்சம் ஒரு விஷயம் சந்தேகமின்றி நிரூபிக்கப்படுகிறது:

“குலதெய்வம்” என்ற கருத்தே ஶாஸ்த்ரத்தில் கிடையாது என்று கூற முடியாது.

3. “குலதேவதா குலத்தைக் காக்கட்டும்” — ஸ்கந்தபுராணம்

இன்னும் தெளிவான ஒரு பிரமாணம்:

யஶஃ பாது மஹாதேவீ தர்மம் பாது தனுர்தரீ ।
குலதேவீ குலம் பாது ஸத்கதிம் ஸத்கதிப்ரதா ॥

— ஸ்கந்தபுராணம், காஶீகாண்டம், உத்தரார்த்தம் 22.64

இதன் பொருள்:

“மஹாதேவி புகழைக் காக்கட்டும்; தனுர்தாரிணி தர்மத்தைக் காக்கட்டும்; குலதேவி குலத்தைக் காக்கட்டும்; ஸத்கதியை அருளுபவள் நற்கதியை அளிக்கட்டும்.”

இங்கே மிகவும் முக்கியமான சொற்றொடர்:

“குலதேவீ குலம் பாது”

அதாவது,

“குலதேவி குலத்தை ரக்ஷிக்கட்டும்.”

குலதெய்வ வழிபாட்டில் “குலரக்ஷணம்” என்ற கருத்து முற்றிலும் ஆதாரமற்ற மக்கள் நம்பிக்கை அல்ல என்பதற்கு இது குறிப்பிடத்தக்க புராணச் சான்று.

4. குலதெய்வ ஆராதனையும் இடையூறு நீக்கமும்

ஸ்கந்தபுராணத்தில் மற்றொரு இடத்தில்:

அத பாலயதீ தேவீ ஶ்ரீமாதா குலதேவதா ।
உபத்ரவாணி ஸர்வாணி நாஶயேத் ஸததம் ஸ்துதா ॥

— ஸ்கந்தபுராணம் 3.2.17.21

அதாவது:

“குலதேவதையான ஶ்ரீமாதா காக்கிறாள்; அவள் எப்போதும் ஸ்துதிக்கப்பட்டால் எல்லா உபத்ரவங்களையும் நீக்குகிறாள்.”

அடுத்த ஶ்லோகங்களில் விவாஹம், உபவீதம், ஸீமந்தம் முதலான சுபகர்மங்களில் அந்த தேவதையைப் பூஜிப்பது குறித்தும், காரியத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன் அவளுக்கு நிவேதனம் செய்வது குறித்தும் கூறப்படுகிறது.

இதிலிருந்து குலதெய்வ ஆராதனையின் இரண்டு அம்சங்கள் தெளிவாகின்றன:

1. குலத்தின் ரக்ஷணம்.

2. குடும்ப சுபகர்மங்களோடு குலதெய்வ ஆராதனையை இணைத்தல்.

5. “எங்கள் குலதெய்வம்” — பாகவத புராணத்தின் நேரடிச் சான்று

ஶ்ரீமத் பாகவதத்தில் த்ருவ மஹாராஜாவைப் பற்றிக் கூறும்போது மிகவும் முக்கியமான ஒரு சொற்றொடர் வருகிறது:

அஸ்மத்-குல-தேவதா-சரணாரவிந்தோதகம்

— ஶ்ரீமத் பாகவதம் 5.17.2

இதன் பொருளில்,

“எங்கள் குலதெய்வத்தின் திருவடித் தீர்த்தம்”

என்ற கருத்து நேரடியாக இடம்பெறுகிறது. இவ்விடத்தில் பகவான் விஷ்ணுவைத் தமது குலத்திற்குரிய தேவதையாகக் கொண்டு த்ருவன் கங்கையை மிகுந்த பக்தியுடன் தலையில் ஏற்றுக்கொள்வதாக உரை அமைந்துள்ளது.

இதுவும் மிக முக்கியமான பிரமாணம்.

ஏனெனில் இங்கு “குலதெய்வம்” என்பது ஒரு பிற்காலச் சொல்லாக அல்லாமல் பாகவத புராணத்தின் மூலப்பாடத்திலேயே “அஸ்மத் குலதேவதா” என்று வருகிறது.

6. கோத்திரத்திற்குரிய குலதேவி

ஸ்கந்தபுராணத்தின் மற்றொரு பகுதியில்:

பாரத்வாஜம் ததா கோத்ரம் ப்ரவராணி ததைவ ச ।
யக்ஷிணீ சாத்ர வை தேவீ குலதேவீ ப்ரகீர்த்திதா ॥

— ஸ்கந்தபுராணம் 3.2.39.49

இங்கு பாரத்வாஜ கோத்திரத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய பின்னர் ஒரு தேவதை “குலதேவி” என்று குறிப்பிடப்படுகிறாள்.

இதன்மூலம் குலதெய்வக் கருத்து சில புராணச் சூழல்களில் குலம் — கோத்திரம் — பரம்பரை ஆகியவற்றோடும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்.

ஆனால் இதை வைத்துக்கொண்டு “ஒரே கோத்திரத்தில் பிறந்த அனைவருக்கும் உலகம் முழுவதும் ஒரே குலதெய்வம்தான்” என்று பொதுவிதி அமைக்கக் கூடாது. குறிப்பிட்ட புராணச் சூழலில் சொல்லப்பட்டதை அதன் எல்லைக்குள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

7. “நீயே எங்கள் குலதெய்வம்!”

ஸ்கந்தபுராணத்தில்:

த்ராணரூபா த்வமேகா ச
அஸ்மாகம் குலதேவதா ॥

— ஸ்கந்தபுராணம் 3.2.18.47

“எங்களைக் காப்பவளாகிய நீயே எங்களுடைய குலதேவதா” என்ற பொருளில் இந்தப் பிரார்த்தனை அமைந்துள்ளது.

இங்கும் குலதெய்வத்துடன் ரக்ஷணம் என்ற கருத்து நேரடியாக இணைக்கப்படுகிறது.

8. வால்மீகி ராமாயணத்தில் “குலதைவதம்”

வால்மீகி ராமாயணத்தின் பாலகாண்டத்தில்:

விதிதம் தே மஹாராஜ
இக்ஷ்வாகுகுலதைவதம் ।
வக்தா ஸர்வேஷு க்ருத்யேஷு
வஸிஷ்டோ பகவான்ருஷிஃ ॥

— வால்மீகி ராமாயணம், பாலகாண்டம் 1.70.16

ஆனால் இந்தப் பிரமாணத்தை மிகவும் கவனமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இங்கே “இக்ஷ்வாகு குலதைவதம்” என்ற பதம் வந்தாலும், அது வசிஷ்ட மஹரிஷியை இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் ஆன்மிக ரக்ஷகர் அல்லது வணக்கத்திற்குரிய குலகுரு என்ற பொருளில் குறிப்பிடுகிறது.

ஆகவே இந்த ஒரே ஶ்லோகத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு இன்றைய கோயில் சார்ந்த “குலதெய்வ வழிபாடு” முழுவதையும் நிரூபிப்பது துல்லியமல்ல.

ஆனால் “குலம் + தைவதம்” என்ற மொழிப்பயன்பாடும், ஒரு வம்சத்திற்குரிய சிறப்பான ஆன்மிக ஆதாரம் என்ற கருத்தும் ராமாயண கால இலக்கியத்திலேயே இருப்பதற்கு இது சான்றாகிறது.

9. காளிதாசரின் குமாரஸம்பவத்திலும் குலதேவதைகள்

பார்வதியின் திருமணச் சூழலில் காளிதாசர்:

தாமர்சிதாப்யஃ குலதேவதாப்யஃ
குலப்ரதிஷ்டாம் ப்ரணமய்ய மாதா...

— குமாரஸம்பவம் 7.27

என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இங்கு திருமணத்திற்கு முன்னர் குடும்பத்தால் ஆராதிக்கப்பட்ட குலதேவதைகளுக்கு பார்வதியை வணங்கச் செய்ததாக வர்ணிக்கப்படுகிறது. மல்லிநாதரின் வியாக்யானமும் “குலதேவதாப்யஃ” என்பதை குடும்பத்திற்குரிய ஆராத்ய தேவதைகள் என்ற பொருளில் விளக்குகிறது.

இது புராணப் பிரமாணம் அல்ல; காவிய இலக்கியப் பிரமாணம். ஆனால் திருமணம் போன்ற முக்கிய குடும்ப நிகழ்வுகளில் குலதெய்வ வணக்கம் நிலவிய பழமையான ஆசாரத்திற்கு இது வலுவான இலக்கியச் சான்று.

10. அப்படியானால் வேதத்தில் “குலதெய்வம்” இருக்கிறதா?

இந்த இடத்தில்தான் மிகவும் துல்லியமாகப் பேச வேண்டும்.

ருக், யஜுர், ஸாம, அதர்வ வேதங்களின் ஸம்ஹிதைப் பகுதிகளில் இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பொருளில்,

“உங்கள் குடும்பத்திற்கென்று ஒரு குலதெய்வத்தை நிர்ணயித்துக்கொண்டு பரம்பரையாக அதையே வழிபடுங்கள்”

என்ற நேரடியான பொதுவிதியை “குலதேவதா” என்ற சொல்லுடன் காட்டுவது எளிதல்ல.

எனவே,

“குலதெய்வம் வேதத்திலேயே இதே பெயரில் கட்டாயமாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது”

என்று கூறுவது மிகைப்படுத்தல்.

அதேநேரத்தில்,

“வேதத்தில் அந்தச் சொல் நேரடியாக இல்லை; ஆகவே குலதெய்வமே ஶாஸ்த்ர விரோதம்”

என்று கூறுவதும் தவறு.

ஏனெனில் தர்மம் குறித்த ஆசார மரபு வேத ஸம்ஹிதையுடன் மட்டும் முடிவதில்லை. க்ருஹ்யஸூத்ரம், தர்மஸூத்ரம், ஸ்ம்ருதி, இதிகாசம், புராணம் மற்றும் ஶிஷ்டாசாரம் ஆகியவற்றின் வழியாகவும் தர்மாசாரங்கள் விரிவடைகின்றன.

11. க்ருஹதேவதா என்ற கருத்து

தர்மஸூத்ர மரபுகளில் “க்ருஹதேவதா” — இல்லத்திற்குரிய தேவதைகள் — என்ற கருத்தும் காணப்படுகிறது.

வஸிஷ்ட தர்மஸூத்ரத்தில் மேற்கோள் காட்டப்படும்:

க்ருஹதேவதாப்யோ பலிம் ஹரேத்

என்ற விதி இல்லத்திற்குரிய தேவதைகளுக்குப் பலி சமர்ப்பிப்பதைக் குறிக்கிறது. இது “குலதேவதா” என்ற சொல்லுக்கு அப்படியே சமமானது என்று கூறிவிடக் கூடாது; ஆனால் ஒரு குடும்பம் அல்லது இல்லத்துடன் சிறப்பாகத் தொடர்புடைய தேவதைகளுக்குரிய ஆராதனை தர்மஶாஸ்த்ர உலகிற்கு அந்நியமானதல்ல என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

12. குலதெய்வம் எல்லா தெய்வங்களையும் விட உயர்ந்ததா?

இங்கும் ஒரு பெரிய தவறான புரிதலை நீக்க வேண்டும்.

“என் குலதெய்வம்தான் பரம்பொருள்; மற்ற தெய்வங்களைவிட அதுதான் உயர்ந்தது” என்று குலதெய்வக் கருத்திலிருந்து தானாக முடிவு செய்ய முடியாது.

“குலதெய்வம்” என்பது முதன்மையாக உறவைக் குறிக்கும் சொல்; பரதத்துவத் தரவரிசையை நிர்ணயிக்கும் சொல் அல்ல.

அதாவது,

“எங்கள் குலம் பரம்பரையாக ஆராதித்துவரும் தெய்வம்”

என்பதுதான் அதன் அடிப்படை.

அந்தத் தெய்வத்தின் தத்துவநிலை என்ன என்பது அந்தந்த வேதாந்த சம்பிரதாயத்தின் சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் ஆராயப்பட வேண்டிய வேறு விஷயம்.

13. “குலதெய்வம்தான் கேட்டதெல்லாம் கொடுக்கும்” — இதற்கு ஶாஸ்த்ரம் என்ன சொல்கிறது?

இதிலும் மிகைப்படுத்தல் வேண்டாம்.

ஸ்கந்தபுராணத்தில் குலதேவதையைப் பற்றி:

“குலதேவீ குலம் பாது” — குலத்தை ரக்ஷிக்கட்டும்.

“உபத்ரவாணி ஸர்வாணி நாஶயேத்” — உபத்ரவங்களை நீக்குகிறாள்.

என்றெல்லாம் மாஹாத்மிய வாக்கியங்கள் உள்ளன.

ஆனால் இதை,

“குலதெய்வத்தை ஒருமுறை வணங்கினால் எந்தக் கர்மபலனும் செயல்படாது; கேட்டதெல்லாம் கட்டாயம் கிடைக்கும்; மற்ற தேவதைகளை வழிபடத் தேவையில்லை”

என்ற அளவிற்கு மாற்றுவதற்கு இந்தப் பிரமாணங்கள் இடமளிக்கவில்லை.

ஶாஸ்த்ரம் கூறுவதை மட்டும் கூற வேண்டும்; நாமாக அதற்கு மேல் பலனைச் சேர்க்கக்கூடாது.

14. குலதெய்வத்தை விட்டுவிட்டால் குலமே அழிந்துவிடுமா?

இதற்கும் அச்சுறுத்தும் விதமாகப் புதிய “ஶாஸ்த்ரம்” உருவாக்கக் கூடாது.

குலதெய்வ ஆராதனை பரம்பரையாக இருந்தால் அதனை மரியாதையுடன் தொடர்வது ஆசார ரீதியாகப் பொருத்தமானது.

ஆனால்,

“ஒரு வருடம் கோயிலுக்குச் செல்லவில்லை என்றால் குடும்பத்தில் மரணம் வரும்”,
“குலதெய்வம் கோபித்துக்கொண்டால் குழந்தை பிறக்காது”,
“குலதெய்வம் சாபம் கொடுத்ததால் தொழில் நஷ்டமானது”

என்று ஒவ்வொரு துன்பத்திற்கும் குலதெய்வத்தையே காரணமாக்குவதற்கு குறிப்பிட்ட ஶாஸ்த்ரப் பிரமாணம் காட்டப்பட வேண்டும்.

பிரமாணமில்லாத பயமுறுத்தலை ஶாஸ்த்ரமாக மாற்றக்கூடாது.

15. குலதெய்வம் தெரியாதவர்கள் என்ன செய்வது?

இதிலும் இன்று பல கற்பனைகள் உருவாகியுள்ளன.

“ஜாதகத்தைப் பார்த்து குலதெய்வம் கண்டுபிடிக்கலாம்”, “பெயரின் முதல் எழுத்திலிருந்து குலதெய்வம் தெரியும்”, “ஒரு குறிப்பிட்ட பரிகாரம் செய்தால் கனவில் குலதெய்வம் வந்து சொல்லும்” போன்றவற்றை பொதுவான ஶாஸ்த்ர விதியாக ஏற்க முடியாது.

குலதெய்வம் என்பது பரம்பரைத் தகவல்.

ஆகவே முதலில் தந்தை வழி முன்னோர்கள், குடும்ப மூத்தோர், பழைய குடும்பக் கோயில், பூர்வீக ஊர், குடும்பத்தில் தலைமுறைகளாக நடைபெறும் நேர்த்திக்கடன் அல்லது உத்ஸவம் போன்றவற்றின் மூலமே அறிய முயல வேண்டும்.

“குலதெய்வம் தெரியவில்லை” என்பதற்காக யாரோ ஒருவர் புதிதாக ஒரு தெய்வத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து “இன்றிலிருந்து இதுதான் உங்கள் குலதெய்வம்” என்று அறிவிப்பதற்கு பொதுவான ஶாஸ்த்ர அதிகாரம் இருப்பதாகக் கூற முடியாது.

16. திருமணத்திற்குப் பிறகு பெண்ணின் குலதெய்வம் எது?

இதுவும் தனியாக ஶாஸ்த்ரபூர்வமாக ஆராய வேண்டிய விஷயம்.

திருமணத்தின் மூலம் பெண் கணவனுடைய க்ருஹம், குடும்ப ஆசாரம், வம்சப் பரம்பரை ஆகியவற்றோடு இணைகிறாள். ஆகவே கணவன் வீட்டின் குலதெய்வ ஆராதனையில் அவள் பங்குபெறுவது இயல்பான குடும்ப தர்மத்தின் ஓர் அங்கமாகிறது.

அதனால் அவள் பிறந்த வீட்டின் தெய்வத்தையே அவமதிக்க வேண்டும் என்பதோ, இனி வணங்கக்கூடாது என்பதோ பொருளல்ல.

பிறந்த குலத்தின் மீதான மரியாதை வேறு; திருமணத்திற்குப் பின்னர் தான் சேர்ந்த க்ருஹத்தின் ஆசாரத்தை அனுசரிப்பது வேறு.

17. குலதெய்வத்தின் உண்மையான “பிரபாவம்” என்ன?

ஶாஸ்த்ர ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் மிகைப்படுத்தாமல் கூறினால், குலதெய்வக் கருத்தில் நான்கு முக்கிய அம்சங்கள் தென்படுகின்றன:

குலரக்ஷணம் — “குலதேவீ குலம் பாது.”

உபத்ரவ நிவாரணம் — “உபத்ரவாணி ஸர்வாணி நாஶயேத்.”

குடும்ப சுபகர்மங்களில் ஆராதனை — விவாஹம் முதலான சுபகர்மங்களுடன் குலதேவதா பூஜை தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.

பரம்பரைத் தொடர்பு — கோத்திரம், வம்சம் அல்லது குடும்பத்துடன் குறிப்பிட்ட தேவதை தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ள உதாரணங்கள் புராணங்களில் உள்ளன.

இதுதான் பிரமாணங்களிலிருந்து பாதுகாப்பாகச் சொல்லக்கூடிய எல்லை.

18. மிக முக்கியமான ஶாஸ்த்ரத் தீர்மானம்

ஆகவே குலதெய்வத்தைப் பற்றிய சரியான நிலைப்பாடு இரண்டு எல்லைகளுக்கும் நடுவில் உள்ளது.

“குலதெய்வம் என்பதே ஶாஸ்த்ரத்தில் கிடையாது” — தவறு.

ஏனெனில் “குலதேவதா”, “குலதேவி”, “குலதைவதம்” என்ற சொற்களே ஶாஸ்த்ர இலக்கியங்களில் நேரடியாகக் காணப்படுகின்றன.

அதேபோல்,

“குலதெய்வம்தான் எல்லாவற்றிற்கும் மேலான தெய்வம்; அதுதான் ஒருவருடைய அனைத்து கர்மபலன்களையும் மாற்றிவிடும்” — இதுவும் ஶாஸ்த்ரத்தின் பொதுவான தீர்மானமாக நிரூபிக்கப்படவில்லை.

குலதெய்வம் என்பது ஒரு குலத்திற்கும் அந்தத் தெய்வத்திற்கும் தலைமுறைகளாகத் தொடரும் ஆராதனைத் தொடர்பு.

அந்தத் தொடர்பை மதித்தல் — ஆசாரம்.

அதைப் பாதுகாத்தல் — பரம்பரைப் பொறுப்பு.

அதற்கில்லாத பலன்களைச் சேர்த்துச் சொல்லாமல் இருப்பது — ஶாஸ்த்ர நியாயம்.

முடிவுரை

குலதெய்வம் கற்பனையல்ல; அதே சமயம் குலதெய்வத்தைச் சுற்றி இன்று கூறப்படும் ஒவ்வொரு கதையும் ஶாஸ்த்ரமுமல்ல.

ஸ்கந்தபுராணம் “குலதேவீ குலம் பாது” என்று குலரக்ஷணத்தைப் பேசுகிறது.

அதே புராணம் “ஶ்ரீமாதா குலதேவதா — உபத்ரவாணி ஸர்வாணி நாஶயேத்” என்று குலதேவதையின் ரக்ஷணத்தை எடுத்துரைக்கிறது.

ஶ்ரீமத் பாகவதம் “அஸ்மத் குலதேவதா” — “எங்கள் குலதெய்வம்” என்ற சொல்லாட்சியையே பயன்படுத்துகிறது.

குமாரஸம்பவம் திருமணச் சூழலிலேயே குலதேவதா வணக்கத்தைக் குறிப்பிடுகிறது.

எனவே,

குலதெய்வ ஆராதனைக்கு ஶாஸ்த்ர இலக்கியத்தில் அடிப்படை இருக்கிறது.

ஆனால்,

குலதெய்வத்தைப் பற்றிய ஒவ்வொரு ஊர்வழக்கத்திற்கும், பயமுறுத்தலுக்கும், ஜோதிடக் கணிப்பிற்கும், “குலதெய்வ சாபம்” என்ற கூற்றிற்கும் ஶாஸ்த்ர முத்திரை குத்திவிட முடியாது.

பரம்பரையாக வந்த குலதெய்வத்தை பக்தியுடன் ஆராதிப்போம்;
குலாசாரத்தைப் பாதுகாப்போம்;
பிரமாணம் உள்ளதை ஶாஸ்த்ரம் என்று ஏற்றுக்கொள்வோம்;
பிரமாணம் இல்லாததை ஶாஸ்த்ரத்தின் பெயரில் பரப்பாமல் இருப்போம்.