ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
ஜோதிடத்தில் ஒவ்வொரு கிரகத்திற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட ரத்தினத்தைச் சொல்லும் வழக்கம் உள்ளது. கிரகத்தின் பலவீனத்தைச் சரிசெய்யவும், அந்தக் கிரகத்தின் நற்பலன்களை அதிகரிக்கவும், தீய பலன்களைக் குறைக்கவும் ரத்தினங்களை அணிய வேண்டும் என்று பலர் கூறுகின்றனர்.
ஆனால் பெருமாள் திருவடிகளையே ஒரே உபாயமாகவும், ஒரே உபேயமாகவும், ஒரே ரக்ஷகனாகவும் ஏற்றுக்கொண்ட ஒரு பிரபன்ன ஸ்ரீவைஷ்ணவர் இத்தகைய ஜோதிட ரத்தினப் பரிகாரங்களை மேற்கொள்ளலாமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
இக்கேள்விக்கு ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் தெளிவான விளக்கம் தேவைப்படுகிறது.
சரணாகதியின் அடிப்படை நிலை
ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் சரம சுலோகத்தில் பகவான்,
"ஸர்வதர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ"
என்று அருளுகிறார்.
அதாவது, அனைத்து சுய உபாயங்களையும் கைவிட்டு, பகவான் ஒருவரையே சரணமாக ஏற்க வேண்டும். பகவானே ஜீவனைப் பாபங்களிலிருந்து விடுவிப்பதாகவும், அஞ்ச வேண்டாம் என்றும் உறுதியளிக்கிறார்.
சரணாகதி செய்த பிரபன்னர், தம்மைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பை முழுமையாக எம்பெருமானிடம் ஒப்படைக்கிறார். எம்பெருமானைத் தவிர வேறு எந்தத் தேவதையையும், கிரகத்தையும், மந்திரத்தையும், பொருளையும் அல்லது பரிகாரத்தையும் சுயாதீனமான ரக்ஷகனாக அவர் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்.
பிரபன்னரின் மனநிலை,
"எம்பெருமானே உபாயம்; எம்பெருமானே உபேயம்; எம்பெருமானே ரக்ஷகன்"
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
அனன்ய சரணாகதியும் மகாவிசுவாசமும்
பகவான் கீதையில்,
"அநன்யாஸ் சிந்தயந்தோ மாம்
யே ஜனாஃ பர்யுபாஸதே
தேஷாம் நித்யாபியுக்தானாம்
யோகக்ஷேமம் வஹாம்யஹம்"
என்று அருளுகிறார்.
தம்மைத் தவிர வேறு கதியில்லாமல், தம்மையே அனன்யமாகச் சிந்திப்பவர்களின் யோகக்ஷேமத்தைத் தாமே ஏற்றுக்கொள்வதாக பகவான் உறுதியளிக்கிறார். பிரபன்னரின் சரணாகதியில் மகாவிசுவாசம் மிகவும் முக்கியமானது. எம்பெருமான் நம்மைக் காப்பாற்றுவார் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையே மகாவிசுவாசம்.
அந்த நிலையில் ஒருவர், "இந்தக் கிரகக் கல் இல்லாவிட்டால் எனக்குத் தீமை ஏற்படும்," "சனிக்கல் அணிந்தால்தான் கஷ்டம் நீங்கும்," "குருவின் கல் அணிந்தால்தான் பாக்கியம் கிடைக்கும்," "ராகு–கேதுவின் கற்கள் அணிந்தால்தான் தோஷம் விலகும்" என்று நம்பினால், அந்த நம்பிக்கை அனன்ய சரணாகதியின் தூய்மையைப் பாதிக்கும்.
கிரகங்கள் சுயாதீனமானவை அல்ல
சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய், புதன், குரு, சுக்கிரன், சனி, ராகு, கேது ஆகிய கிரகங்கள் அனைத்தும் எம்பெருமானுடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் செயல்படுகின்றன. எந்தக் கிரகமும் எம்பெருமானுடைய சங்கல்பத்தை மீறிச் செயல்பட முடியாது. கிரகங்கள் ஜீவனுடைய பூர்வ கர்மபலன்களை உரிய காலத்தில் வழங்கும் கருவிகளாக மட்டுமே செயல்படுகின்றன.
எனவே ஒரு கிரகத்திற்கோ, அந்தக் கிரகத்தின் ரத்தினத்திற்கோ சுயாதீனமான ரக்ஷகத் தன்மையை வழங்குவது ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்திற்கு ஏற்றதல்ல. கிரகம் தீர்ப்பளிப்பவன் அல்ல. கிரகம் கர்மபலனை வெளிப்படுத்தும் ஒரு கருவி மட்டுமே. பரமாத்மாவே கர்மபலதாதா.
ஜோதிடப் பரிகாரமாக ரத்தினம் அணிதல்
ஒருவர் ஒரு ரத்தினத்தை,
- கிரக தோஷத்தை நீக்க வேண்டும்;
- நோயிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்;
- செல்வத்தைப் பெருக்க வேண்டும்;
- திருமணத் தடையை அகற்ற வேண்டும்;
- தொழிலில் வெற்றி வழங்க வேண்டும்;
- விபத்திலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும்;
- எதிரிகளை அழிக்க வேண்டும்
என்ற நம்பிக்கையுடன் அணிந்தால், அவர் அந்த ரத்தினத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட ரக்ஷக சக்தியை வழங்குகிறார். பெருமாள் திருவடிகளையே ஒரே கதியாக ஏற்ற பிரபன்னருக்கு இத்தகைய நம்பிக்கை உகந்ததல்ல.
பிரபன்னர் தமக்குக் கிடைக்கும் நல்லதும் கெட்டதுமான அனுபவங்களை எம்பெருமானுடைய திருவுள்ளமாகவும், தமது பூர்வ கர்மங்களின் பலனாகவும் ஏற்றுக்கொள்கிறார். எம்பெருமான் தமக்குத் தேவையானதைத் தக்க காலத்தில் அருள்வார் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர் வாழ்கிறார்.
எனவே பிரபன்ன ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ஜோதிடப் பரிகாரம் என்ற நோக்கத்தில் ரத்தினக் கற்களை அணிவதைத் தவிர்ப்பதே சித்தாந்தத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானது.
ஆபரணமாக ரத்தினம் அணியலாமா?
ரத்தினக் கல்லை அணியும் செயலே எப்போதும் தவறாகாது. ஒருவர் மாணிக்கம், முத்து, பவளம், மரகதம், வைரம், நீலம் போன்றவற்றை வெறும் ஆபரணமாக அணியலாம்.
குடும்பப் பாரம்பரிய நகையாகவோ, திருமணப் பரிசாகவோ, அழகுக்காகவோ, அலங்காரத்திற்காகவோ ஒருவர் ரத்தினத்தை அணிந்தால் அதில் சித்தாந்த முரண்பாடு இல்லை. இங்கு கல் முக்கியமல்ல. அந்தக் கல்லின்மீது ஒருவர் வைக்கும் நம்பிக்கையே முக்கியம். "இது வெறும் ஆபரணம்" என்று அணிவது ஒரு நிலை. "இந்தக் கல்லே என்னைக் காப்பாற்றும்" என்று அணிவது வேறு நிலை. முதல் நிலையில் மாற்று ரக்ஷக நம்பிக்கை இல்லை. இரண்டாவது நிலையில் அனன்ய சரணாகதிக்கு முரண்படும் நம்பிக்கை உருவாகலாம்.
"பெருமாளே கல்லின் மூலம் உதவுகிறார்" என்று கூறலாமா?
சிலர், "கல்லுக்குச் சுயாதீனமான சக்தி இல்லை; பெருமாளே இந்தக் கல்லின் மூலம் உதவுகிறார்" என்று கூறலாம்.
இந்தக் கூற்றை மனநிலையின் அடிப்படையில் ஆராய வேண்டும்.
கல்லைக் கழற்றினால் பயம் ஏற்படுகிறதா? கல் உடைந்தால் தீமை வரும் என்று கலங்குகிறார்களா? கல் தொலைந்துவிட்டால் வாழ்க்கை பாதிக்கப்படும் என்று நம்புகிறார்களா? கல்லை அணியாமல் ஒரு முக்கியமான செயலைத் தொடங்க அஞ்சுகிறார்களா? அவ்வாறு அச்சம் ஏற்பட்டால், நடைமுறையில் அந்தக் கல்லுக்கு ரக்ஷகத் தன்மையை வழங்கிவிட்டதாகவே பொருள் கொள்ள வேண்டும். எம்பெருமானிடம் முழு நம்பிக்கை கொண்ட பிரபன்னர் தேவையற்ற கிரகப் பயத்திற்கும், கல் சார்ந்த அச்சத்திற்கும் இடமளிக்காமல் இருப்பதே சிறந்தது.
மருத்துவமும் ரத்தினப் பரிகாரமும் ஒன்றா?
சரணாகதி செய்தவர் நோய்வாய்ப்பட்டால் மருத்துவரை அணுகலாம். மருந்து உட்கொள்ளலாம். அறுவை சிகிச்சை மேற்கொள்ளலாம். வாழ்க்கைக்குத் தேவையான முயற்சிகளைச் செய்யலாம். பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்ளலாம். இவை அனைத்தையும் எம்பெருமான் அருளிய சாதாரண உலகியல் கருவிகளாக அவர் பயன்படுத்துகிறார். மருத்துவரையோ மருந்தையோ சுயாதீனமான ரக்ஷகனாக அவர் கருதுவதில்லை. எம்பெருமான் மருத்துவரின் மூலமாகவும் மருந்தின் மூலமாகவும் உதவுகிறார் என்ற உணர்வுடன் அவர் செயல்படுகிறார்.
ஆனால் ஜோதிட ரத்தினப் பரிகாரத்தில் பெரும்பாலும் கிரகப் பயம், தோஷப் பயம், எதிர்காலப் பயம் மற்றும் மாற்று ரக்ஷக நம்பிக்கை கலந்து விடுகின்றன. இதனால் மருத்துவச் சிகிச்சையையும் ஜோதிட ரத்தினப் பரிகாரத்தையும் ஒரே நிலையில் வைத்துப் பார்க்க முடியாது.
ஜோதிட சாஸ்திரத்தை முழுமையாக மறுக்க வேண்டுமா?
ஜோதிட சாஸ்திரத்தை முழுமையாக மறுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஜோதிடம் காலத்தை அறிய உதவுகிறது. மனிதருடைய கர்மபலன்கள் எந்தக் காலத்தில் வெளிப்படலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. திருமணம், வைதிகக் கர்மம், யாத்திரை, ஆலய நிகழ்ச்சி போன்றவற்றுக்கான கால நிர்ணயத்திலும் ஜோதிடம் பயன்படுகிறது.
ஒருவருடைய இயல்பு, மனப்போக்கு, வாழ்க்கைச் சூழல், தொழில் வாய்ப்பு, உடல்நிலை தொடர்பான சாத்தியங்கள் ஆகியவற்றையும் ஜோதிடத்தின் மூலம் ஆராயலாம். ஆனால் ஜோதிடத்தைப் பயன்படுத்தி மக்களிடையே பயத்தை உருவாக்கக்கூடாது.
"இந்தக் கல்லை அணியாவிட்டால் வாழ்க்கை நாசமாகிவிடும்," "இந்தப் பரிகாரத்தைச் செய்யாவிட்டால் கிரகம் தண்டிக்கும்," "இந்தக் கிரகம்தான் உங்களுடைய துன்பத்திற்குக் காரணம்," என்று கூறுவது முறையல்ல. ஜோதிடம் கர்மத்தின் காலவெளிப்பாட்டை அறிவிக்கலாம். ஆனால் கர்மத்திலிருந்து ஜீவனை நிரந்தரமாக விடுவிக்கக் கூடியவர் எம்பெருமான் மட்டுமே.
பிரபன்னருக்கான உண்மையான பரிகாரம்
பிரபன்ன ஸ்ரீவைஷ்ணவர் துன்பம், நோய், இழப்பு, மனக்கவலை, தடைகள் போன்றவற்றைச் சந்திக்கும்போது பகவத் சம்பந்தத்தை மேலும் வலுப்படுத்த வேண்டும்.
அவர் துவய மந்திரத்தை அனுசந்திக்கலாம். சரம சுலோகத்தின் பொருளை நினைவுகூரலாம். திருப்பல்லாண்டு, திருப்பாவை, திருவாய்மொழி மற்றும் திவ்யப் பிரபந்தங்களைச் சேவிக்கலாம். தாயாரின் புருஷகாரத்தை நாடலாம். ஆசார்ய சம்பந்தத்தை நினைவுகூரலாம். பாகவதர்களுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம். திவ்யதேச யாத்திரை மேற்கொள்ளலாம். பெருமாளுக்குத் திருவாராதனம், அர்ச்சனை, நிவேதனம், தீப கைங்கர்யம் போன்றவற்றைச் செய்யலாம்.
தன்னால் செய்யப்பட்ட தவறுகளுக்காக மனம் வருந்தி எம்பெருமானிடம் மன்னிப்புக் கோரலாம். சாத்த்விகமான தானம் செய்யலாம். பசித்தவர்களுக்கு உணவளிக்கலாம். கோயில் மற்றும் பாகவத கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடலாம். இத்தகைய செயல்களை எம்பெருமானை வசப்படுத்தும் வியாபாரப் பரிகாரங்களாகச் செய்யக்கூடாது. அவற்றை பகவத்–பாகவத கைங்கர்யங்களாக மட்டுமே செய்ய வேண்டும்.
பிரபன்னரின் உயர்ந்த மனநிலை
பிரபன்னர் துன்பம் வந்ததும், "எந்தக் கிரகம் இதைச் செய்தது?" என்று முதலில் கேட்கமாட்டார். அதற்குப் பதிலாக, "இது என்னுடைய பூர்வ கர்மத்தின் பலன். இதையும் எம்பெருமான் என் நன்மைக்காகவே அனுமதித்துள்ளார். அவர் என்னைக் கைவிடமாட்டார்" என்று நினைப்பார். இத்தகைய மனநிலையே சரணாகதியின் உண்மையான வெளிப்பாடு. பிரபன்னருக்கு வரும் துன்பம் அவரை அழிப்பதற்காக வருவதில்லை. அவரது கர்மக் கடனைக் குறைக்கவும், உலகப் பற்றைத் தளர்த்தவும், பகவத் சம்பந்தத்தை வளர்க்கவும் அது பயன்படலாம். எனவே கிரகங்களைப் பார்த்துப் பயப்படாமல், எம்பெருமானுடைய திருவடிகளைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ்வதே பிரபன்னரின் சிறந்த வழியாகும்.
முடிவுரை
பெருமாள் திருவடிகளையே ஒரே உபாயமாகவும், உபேயமாகவும், ரக்ஷகனாகவும் ஏற்றுக்கொண்ட பிரபன்ன ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு ஜோதிடப் பரிகாரம் என்ற நோக்கத்தில் ரத்தினக் கற்கள் தேவையில்லை. ரத்தினத்தை வெறும் ஆபரணமாக அணிவதில் தவறில்லை. ஆனால் அந்தக் கல் கிரக தோஷத்தை நீக்கும், வாழ்க்கையை மாற்றும், ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றும், பாக்கியத்தை வழங்கும் என்று நம்பி அணிவது அனன்ய சரணாகதி நிலைக்கு உகந்ததல்ல. கிரகங்களும், ரத்தினங்களும், உலகத்திலுள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் எம்பெருமானுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குட்பட்டவை. அவற்றுக்கு எந்தச் சுயாதீன சக்தியும் இல்லை. எனவே பிரபன்னரின் உறுதியான நிலை இதுவாக இருக்க வேண்டும்:
"எம்பெருமானே எனது ஒரே ரக்ஷகன்.
அவருடைய திருவுள்ளத்தை மீறி எந்தக் கிரகமும் என்னைத் துன்புறுத்த முடியாது.
அவர் அருளாமல் எந்தப் பொருளும் என்னைக் காப்பாற்ற முடியாது.
அவர் என்னைக் கைவிடமாட்டார்."
பிரபன்ன ஸ்ரீவைஷ்ணவரின் கழுத்திலோ விரலிலோ இருக்கும் ரத்தினம் அவரைக் காப்பாற்றுவதில்லை. அவரது உள்ளத்தில் நிலைத்திருக்கும் ஆசார்ய சம்பந்தமும், துவய மந்திர அனுசந்தானமும், எம்பெருமானிடத்திலுள்ள மகாவிசுவாசமுமே அவருடைய உண்மையான ரத்தினங்களாகும்.