1. வயது பெரியதா? ஞானம் பெரியதா?
வெறும் தலைமுடி நரைத்துவிட்டதாலோ, வயது அதிகமாகிவிட்டதாலோ ஒருவரை சாஸ்திரம் "பெரியவர்" என்று ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. சாஸ்திரங்களை முறையாகக் கற்று, அதன் வழிப்படியே வாழ்பவரே உண்மையான பெரியவர் என்று மநு ஸ்மிருதி ஆணித்தரமாகக் கூறுகிறது.
*மநு ஸ்மிருதி ஸ்லோகம்:*
*ந தேந வ்ருத்தோ பவதி யேநாஸ்ய பலிதம் ஷிர: |*
*யோ வை யுவாப்யதீயாநஸ்தம் தேவா: ஸ்தவிரம் விது: ||*
தலைமுடி நரைத்துவிட்டதால் மட்டுமே ஒருவன் பெரியவன் (வ்ருத்தன்) ஆகிவிட முடியாது. எந்த ஒரு வாலிபன் சாஸ்திரங்களை நன்றாகக் கற்றுணர்ந்து, தர்ம நெறியில் நிற்கிறானோ, அவனையே தேவர்கள் "பெரியவர்" என்று போற்றுகின்றனர்.
2. தர்ம வழியில் நடப்பவரே பெரியவர்
சாஸ்திர அறிவு மட்டும் இருந்தால் போதாது. அந்த அறிவின்படி தன் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்டு, தர்ம வழியில் நடப்பவரே பெரியவர் என்று மகாபாரதம் மற்றும் ஸ்மிருதிகள் கூறுகின்றன.
*மநு ஸ்மிருதி ஸ்லோகம்:*
*ந ஹாயநைர்ந பலிதைர்ந வித்தேந ந பந்துபி: |*
*ருஷயஷ்சக்ரிரே தர்மம் யோ நோநுசாந: ஸ நோ மஹாந் ||*
வயதாலோ, நரைத்த முடியாலோ, செல்வத்தாலோ, சொந்த பந்தங்களாலோ ஒருவன் பெரியவன் ஆவதில்லை. "நம்மில் யார் சாஸ்திரங்களை உணர்ந்து தர்மத்தை அனுஷ்டிக்கிறானோ, அவனே நமக்கு பெரியவன்" என்று முனிவர்கள் தர்ம நியதி செய்துள்ளனர்.
3. வாக்கு சுத்தி – எதைப்பேச வேண்டும் என்று தெரிந்து பேசுபவர்
பெரியவர்கள் என்பவர்கள் தங்களின் வாக்கைக் கட்டுப்படுத்த தெரிந்தவர்கள். எப்போது பேச வேண்டும், எதைப்பேச வேண்டும், யாரிடம் பேச வேண்டும் என்று அறிந்து, பிறருக்கு நன்மை தரும் இன்சொற்களைப் பேசுபவர்களே பெரியவர்கள்.
*மகாபாரத ஸ்லோகம் (விதுர நீதி):*
*ந ஸா ஸபா யத்ர ந ஸந்தி வ்ருத்தா:*
*ந தே வ்ருத்தா யே ந வதந்தி தர்மம் |*
*நாஸௌ தர்மோ யத்ர ந ஸத்யமஸ்தி*
*ந தத்ஸத்யம் யச்சலேநாப்யுபேதம் ||*
சான்றோர்கள் (பெரியவர்கள்) இல்லாத இடம் சபையே அல்ல. தர்மத்தை எடுத்துரைக்காதவர்கள் பெரியவர்களே அல்ல. உண்மை இல்லாதது தர்மம் அல்ல. கபட நாடகத்தோடு கூடியது உண்மை அல்ல. எனவே, தர்மத்தையும் சத்தியத்தையும் பேசுகிறவரே பெரியவர்.
4. ஆண் பெண் பேதம் இல்லை
தென்னாச்சாரிய ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் ஆன்மீக ஞானத்திற்கும், தர்ம ஒழுக்கத்திற்கும் ஆண், பெண் என்ற சரீர பேதம் (உடல் வேறுபாடு) கிடையாது. ஆத்மாவுக்கு ஆண், பெண் என்ற பேதம் இல்லை என்பது வைஷ்ணவ சித்தாந்தம்.
இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் *ஆண்டாள் மற்றும் அம்மங்கி அம்மாள்* போன்ற பெண் ஆச்சாரியர்கள் ஆவர். பகவத் கீதையில் கண்ணன் *"ஸ்திரீயோ வைஷ்யாஸ்ததா சூத்ரா:"* என்று தொடங்கி, பக்தி நெறியில் ஆத்ம ஞானம் பெற்ற அனைவரும் உன்னத நிலையை அடைவார்கள் என்று கூறுகிறான்.
*பிரமாணம் (ஆத்ம ஞான சூத்திரம்):*
*ஜ்ஞாநாதி க்யேந வ்ருத்தத்வம் ந ச லிங்கேந ந வயஸா |*
பெரியவர் என்ற தகுதி ஞானத்தின் உயர்வால் வருகிறதே தவிர, ஆணைக்குறிக்கும் அடையாளத்தாலோ, பெண்ணைக்குறிக்கும் அடையாளத்தாலோ அல்லது வயதாலோ வருவதில்லை.
5. தென்னாச்சாரிய ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாய நிலைப்பாடு
தென்னாச்சாரிய சம்பிரதாயத்தின் தூணாக விளங்கும் மணவாள மாமுனிகள், தம்முடைய உபதேச ரத்தின மாலை மற்றும் யதிராஜ விம்சதி ஆகிய நூல்களில் பூர்வாச்சாரியர்களின் வாழ்வை அடியொற்றிப் பெரியவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பிள்ளை லோகாசாரியர் அருளிய ஸ்ரீவசந பூஷணம் என்னும் ரஹஸ்ய கிரந்தத்தில், *"ஞானமும் ஒழுக்கமும் உள்ளவர்களே ஆச்சாரிய புருஷர்கள்"* என்று தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஒருவன் பிறப்பால் தாழ்ந்தவனாக இருந்தாலும், அவனிடம் எம்பெருமான் மீதான பக்தியும், சாஸ்திர ஞானமும், தர்ம ஒழுக்கமும் இருந்தால், அவரே உலகத்தாரால் வணங்கத்தக்க "பெரியவர்" ஆவார். திருப்பாணாழ்வார் பிறப்பால் குலத்தால் சிறியவராக இருந்தாலும், ஞானத்தால் பெரியவராகப் போற்றப்பட்டு லோகசாரங்க மகாமுனிவரால் தோளில் சுமக்கப்பட்டார் என்பதே இதற்கு மாபெரும் சான்று.
சுருக்கமாகக் கூறின், சாஸ்திரங்களை அறிந்து, அதன்படி தர்ம நெறியில் வாழ்ந்து, பிறருக்குத் தீமை தராத நல்வாக்குகளைப் பேசி, இறை பக்தியில் திளைப்பவரே உண்மையான பெரியவர். இதில் வயதுக்கோ, சாதிக்கோ, பாலினத்துக்கோ எந்த இடமும் இல்லை.