ஸ்ரீ கிருஷ்ணாஷ்டகம்: ஸ்லோகமும் முழுமையான தமிழ் விளக்கமும்

1. முதல் பாடல்: அவதாரத் தொடக்கம்

*வஸுதேவ ஸுதம் தேவம் கம்ஸ சாணூர மர்தனம் |*
*தேவகீ பரமானந்தம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: வஸுதேவ ஸுதம் – வசுதேவரின் மகனே; தேவம் – தெய்வீகமானவனே; கம்ஸ சாணூர மர்தனம் – கம்சனையும் சாணூரனையும் அழித்தவனே; தேவகீ பரமானந்தம் – தாய் தேவகிக்கு எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்தவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: கம்சன் என்ற கொடிய அரக்கன் தன் தங்கை தேவகியின் பிள்ளைகளால் தனக்கு அழிவு வரும் என்று பயந்து, அவளது குழந்தைகளைக் கொன்று வந்தான். எட்டாவது குழந்தையாகப் பிறந்த கிருஷ்ணர், கம்சனையும் அவனுடைய மல்லனான சாணூரனையும் அழித்து, உலகைக் காத்தார். தன் பிறப்பால் தாய் தேவகிக்கு அளவற்ற ஆனந்தத்தை வழங்கிய, உலகிற்கே வழிகாட்டியான ஜகத்குரு கிருஷ்ணரை நான் தலைவணங்குகிறேன்.

2. இரண்டாம் பாடல்: பேரழகின் வர்ணனை

*அதஸீ புஷ்ப ஸங்காஸம் ஹார நூபுர சோபிதம் |*
*ரத்ன கங்கண கேயூரம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: அதஸீ புஷ்ப ஸங்காஸம் – அதசி (ஆளிப் பூ) மலரைப் போன்ற நீல நிற மேனியைக் கொண்டவனே; ஹார நூபுர சோபிதம் – கழுத்தில் மாலையும், கால்களில் சிலம்பும் அணிந்து ஒளிர்பவனே; ரத்ன கங்கண கேயூரம் – ரத்தினங்கள் பதித்த வளையல்களையும் தோள்வளைகளையும் பூண்டவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: கண்ணனின் உடல் நிறம் கார்மேகம் போன்றது. அது அதசி எனப்படும் ஒருவகை நீல மலரின் நிறத்தை ஒத்தது. அவனுடைய கழுத்தில் தொங்கும் முத்து மாலைகளும், கால்களில் ஒலிக்கும் சிலம்புகளும், கைகளிலும் தோள்களிலும் மின்னும் ரத்தின ஆபரணங்களும் அவனுக்கு மேலும் பேரழகைக் கூட்டுகின்றன. இந்த அழகுப் பெட்டகமான ஜகத்குரு கிருஷ்ணரை நான் வணங்குகிறேன்.

3. மூன்றாம் பாடல்: வசீகரிக்கும் முகம்

*குடிலாலக ஸம்யுக்தம் பூர்ணசந்த்ர நிபானனம் |*
*விலஸத் குண்டல தரம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: குடிலாலக ஸம்யுக்தம் – சுருண்ட முடிக் கற்றைகளைக் கொண்டவனே; பூர்ணசந்த்ர நிபானனம் – பௌர்ணமி நிலவைப் போன்ற பிரகாசமான முகமுடையவனே; விலஸத் குண்டல தரம் – காதுகளில் அசைந்தாடும் குண்டலங்களை அணிந்தவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: கண்ணனின் நெற்றியில் சுருண்ட கார்மேகக் கூந்தல் அழகாக அலைபாய்கிறது. அவனது முகம் முழு நிலவைப் போல குளுமையையும் ஒளியையும் வீசுகிறது. அவன் காதுகளில் அணிந்திருக்கும் குண்டலங்கள், அவன் அசைந்து பேசும்போதெல்லாம் அழகாக அசைந்தாடுகின்றன. காண்பவரைக் கொள்ளைகொள்ளும் இந்த முகத்தையுடைய ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

4. நான்காம் பாடல்: லீலைகளின் நாயகன்

*மந்தார கந்த ஸம்யுக்தம் சாருஹாஸம் சதுர்ப்புஜம் |*
*பர்ஹிபிஞ்ஞா வதம்ஸாங்கம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: மந்தார கந்த ஸம்யுக்தம் – மந்தார மலரின் நறுமணம் கமழுபவனே; சாருஹாஸம் – மிக அழகிய புன்னகையைக் கொண்டவனே; சதுர்ப்புஜம் – நான்கு கைகளைக் கொண்ட பரம்பொருளே; பர்ஹிபிஞ்ஞா வதம்ஸாங்கம் – தலையில் மயில் தோகையை ஆபரணமாகச் சூடியவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: கிருஷ்ணனின் உடலில் இருந்து தெய்வீக மந்தார மலரின் வாசனை எப்போதும் வீசிக் கொண்டே இருக்கும். அவனது உதடுகளில் எப்போதும் ஒரு மெல்லிய, அழகான புன்னகை தவழும். அவன் சாதாரண மனிதனாகத் தோன்றினாலும், சங்கு, சக்கரம் ஏந்திய நான்கு கைகளைக் கொண்ட மகாவிஷ்ணுவே தான் என்பதை உணர்த்துபவன். தன் கூந்தலில் மயில் தோகையை மிக அழகாகச் சூடியிருக்கும் அந்த ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

5. ஐந்தாம் பாடல்: கோவர்த்தன கிரிதாரி

*உத்புல்ல பத்மபத்ராக்ஷம் நீலஜீமூத ஸந்நிபம் |*
*யாதவானாம் சிரோரத்னம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: உத்புல்ல பத்மபத்ராக்ஷம் – நன்கு மலர்ந்த தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களை உடையவனே; நீலஜீமூத ஸந்நிபம் – நீல நிறக் கார்மேகத்தைப் போன்ற காட்சியளிப்பவனே; யாதவானாம் சிரோரத்னம் – யாதவ குலத்தின் தலைசிறந்த ரத்தினமே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: இந்திரனின் கோபத்தால் கோகுலமே மழையில் மூழ்கியபோது, கோவர்த்தன மலையைத் தன் சுண்டு விரலால் தூக்கிக் குடையாகப் பிடித்துக் காத்தவன் கண்ணன். மலர்ந்த தாமரை போன்ற அவனது கண்கள் கருணை பொழிபவை. மழை மேகம் போன்ற அவனது நீல நிற வடிவம் குளுமை தருவது. யாதவ குலத்திற்கே மகுடமாய் விளங்கும் அந்தப் பேரொளியான ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

6. ஆறாம் பாடல்: கோபியரின் நேசன்

*ருக்மிணீ கேளிஸம்யுக்தம் பீதாம்பர தரம் ஹரிம் |*
*அவாப்த துளஸீகந்தம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: ருக்மிணீ கேளிஸம்யுக்தம் – ருக்மிணி தேவியுடன் லீலைகள் புரிந்து மகிழ்பவனே; பீதாம்பர தரம் – மங்களகரமான மஞ்சள் பட்டு ஆடை அணிந்தவனே; ஹரிம் – பாவங்களைப் போக்குபவனே (ஹரி); அவாப்த துளஸீகந்தம் – துளசி மாலையின் நறுமணம் கமழுபவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: லட்சுமியின் அவதாரமான ருக்மிணி தேவியோடு அனந்த லீலைகள் புரியும் நாயகன் அவன். மங்களம் தரும் பீதாம்பரம் எனப்படும் மஞ்சள் நிற ஆடையை உடுத்தியிருக்கிறான். தன்னை வணங்குபவர்களின் பாவங்களை அடியோடு அழிப்பதால் அவன் 'ஹரி' என்று அழைக்கப்படுகிறான். அடியவர்கள் சமர்ப்பித்த துளசி மாலையை மார்பில் தாங்கி, அந்தத் துளசி வாசனையோடு வீற்றிருக்கும் ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

7. ஏழாம் பாடல்: பக்தர்களின் ரட்சகன்

*கோபிகானாம் குசத்வந்த்வ குங்குமாங்கித வக்ஷஸம் |*
*ஸ்ரீநிகேதம் மஹேஷ்வாஸம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: கோபிகானாம் குங்குமாங்கித வக்ஷஸம் – கோபியர்களின் தூய பக்திப் பெருக்கால் அணைக்கப்பட்டு, அவர்களின் மார்பில் இருந்த குங்குமம் பட்டுச் சிவந்த மார்பை உடையவனே; ஸ்ரீநிகேதம் – திருமகள் உறையும் இருப்பிடமானவனே; மஹேஷ்வாஸம் – சிறந்த வில்லாளியான (அர்ஜுனனுக்குச் சாரதியாய் நின்று வழிநடத்திய) பரம்பொருளே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

* விளக்கம்: கோபியர்கள் கண்ணன் மீது வைத்திருந்தது சாதாரணக் காமமல்ல, அது உன்னதமான பக்தி (மதுர பக்தி). அவர்களின் தூய அன்பினால் தழுவப்பட்ட கண்ணனின் மார்பில், குங்குமத் திலகம் பதிந்திருக்கிறது. செல்வம் யாவற்றிற்கும் அதிபதியான லட்சுமி தேவி வாசம் செய்யும் மார்பு அது. மகாபாரதப் போரில் அர்ஜுனனின் தேரை நடத்தி, அவனுக்கு வில் வித்தையின் தர்மத்தை உபதேசித்த ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

8. எட்டாம் பாடல்: தர்மத்தின் வடிவம்

*ஸ்ரீவத்ஸாங்கம் மஹோரஸ்கம் வனமாலா விராஜிதம் |*
*ஸசங்கசக்ர தரம் தேவம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் ||*

* பதவுரை: ஸ்ரீவத்ஸாங்கம் – மார்பில் 'ஸ்ரீவத்ஸம்' என்ற அடையாளத்தைக் கொண்டவனே; மஹோரஸ்கம் – பரந்த மார்பை உடையவனே; வனமாலா விராஜிதம் – காட்டு மலர்களால் ஆன (வைஜயந்தி) மாலையால் ஒளிர்பவனே; ஸசங்கசக்ர தரம் தேவம் – கைகளில் சங்கு மற்றும் சக்கரத்தைத் தாங்கிய இறைவனே; க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – உலகிற்கே குருவாகிய கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.
* விளக்கம்: திருமாலின் அடையாளமான 'ஸ்ரீவத்ஸம்' என்னும் மறுவை (மச்சத்தை)த் தன் பரந்த மார்பில் தாங்கியவன் கிருஷ்ணன். காடுகளில் மேய்ச்சலுக்குச் செல்லும்போது அங்குள்ள வண்ணமயமான காட்டு மலர்களைக் கொண்டு தொடுத்த வைஜயந்தி மாலையை அணிந்திருப்பவன். தீமைகளை அழிக்க சக்கரமும், தர்மத்தை முழங்கச் சங்கும் ஏந்திய அந்தத் தெய்வீக நாயகனான ஜகத்குரு கிருஷ்ணனை நான் வணங்குகிறேன்.

இப்பாடலின் பலன் (பலச்ருதி)

*க்ருஷ்ணாஷ்டதமிதம் புண்யம் ப்ராதருத்தாய ய: படேத் |*
*கோடிஜன்ம க்ருதம் பாபம் ஸ்மரணேன விநச்யதி ||*

விளக்கம்: புண்ணியம் தரும் இந்த கிருஷ்ணாஷ்டகத்தை, யார் ஒருவர் தினமும் அதிகாலை எழுந்து மனத்தூய்மையோடு படிக்கிறாரோ, அல்லது கிருஷ்ணனை நினைக்கிறாரோ, அவர் கோடி பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் அனைத்தும் பனி போல உருகி மறைந்துவிடும்.