“வீட்டு நிலைப்படிக்கு தினமும் மஞ்சள், குங்குமம் வைத்து வழிபட்டால் கடன் தீரும்!”
“வெள்ளிக்கிழமை நிலைப்படிக்கு விளக்கேற்றினால் பணக்கஷ்டம் நீங்கும்!”
“நிலைப்படியை வழிபட்டால் கணவன்–மனைவி பிரச்சினை தீர்ந்து ஒற்றுமை அதிகரிக்கும்!”
“நிலைப்படியில் மஹாலக்ஷ்மி வாசம் செய்வதால் அதை வழிபட்டால் செல்வம் பெருகும்!”
இப்படிப் பல செய்திகள் இன்று ஆன்மிகம் மற்றும் வாஸ்து என்ற பெயரில் பரவுகின்றன.
ஆனால் ஒரு விஷயத்தை “சாஸ்திரம் சொல்கிறது” என்று கூறுவதற்கு முன்பு நாம் கேட்க வேண்டிய ஒரே கேள்வி:
எந்த சாஸ்திரம்? எந்த அத்தியாயம்? எந்த ஸ்லோகம்? அந்த ஸ்லோகம் உண்மையில் என்ன சொல்கிறது?
இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டவுடன் பல பிரபலமான “பரிகாரங்கள்” சாஸ்திரத்திலிருந்து வந்தவையா அல்லது பிற்கால நம்பிக்கைகளா என்பது தெளிவாகிவிடும்.
முதலில் உண்மை — துவாரத்திற்கு சாஸ்திர முக்கியத்துவம் இருக்கிறது
வீட்டின் பிரதான துவாரத்திற்கு சாஸ்திரத்தில் முக்கியத்துவம் இருப்பதை மறுக்க முடியாது.
மயமதம், மானசாரம் போன்ற கட்டிட மற்றும் மனை சாஸ்திர நூல்கள் துவாரத்தின் இடம், அளவு, விகிதம், அமைப்பு முதலியவற்றைப் பற்றித் தனியாக விவரிக்கின்றன.
மானசாரத்தில் துவாரஸ்தானம், துவாரமானம் ஆகியவை தனித்தனியாக விவாதிக்கப்படுகின்றன.
மயமதத்திலும் துவார அமைப்பிற்குரிய விதிகள் காணப்படுகின்றன.
மேலும் கிருஹப்பிரவேசத்தின் போது வீட்டின் வாசலை மங்களப் பொருட்களால் அலங்கரிப்பதும் பாரம்பரிய விதிகளின் பகுதியாக உள்ளது.
அதையும் தாண்டி அக்னி புராணத்தில் “துவாரபூஜாதி” என்ற சொல்லே நேரடியாக வருகிறது.
விதாய த்வாரபூஜாதி
ஸ்தண்டிலே மந்த்ரபூஜனம் ॥
அதாவது “துவார பூஜை முதலானவற்றைச் செய்து...” என்ற பொருள்.
எனவே துவாரத்திற்குரிய மங்களம், துவாரபூஜை, துவார சம்பந்தப்பட்ட தேவதா ஆராதனை ஆகியவற்றிற்கு பாரம்பரிய அடிப்படை இருக்கிறது.
ஆனால் இதற்குப் பிறகுதான் நாம் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
“துவார பூஜை உண்டு” என்பதும் “கடன் தீரும்” என்பதும் ஒன்றல்ல!
ஒரு சாஸ்திரம் ஒரு செயலைச் செய்யச் சொல்கிறது என்பதற்கும், அந்தச் செயலைச் செய்தால் ஒரு குறிப்பிட்ட பலன் கிடைக்கும் என்று சொல்வதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.
உதாரணமாக,
“துவாரத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும்”
என்பதற்கான பிரமாணம் கிடைத்துவிட்டது என்ற காரணத்தால்,
“அந்தத் துவாரத்திற்கு மஞ்சள் குங்குமம் வைத்தால் கடன் தீரும்”
என்று நாமாக ஒரு பலனைச் சேர்க்க முடியாது.
சாஸ்திரத்தில் ஒரு கர்மத்திற்குக் குறிப்பிட்ட பலன் கூறப்பட்டிருந்தால், அந்தப் பலனுக்கும் அதற்குரிய பிரமாணம் காட்டப்பட வேண்டும்.
இதைத்தான் பலஶ்ருதி என்ற அடிப்படையிலும் புரிந்துகொள்ளலாம்.
செயல் சாஸ்திரத்தில் இருக்கிறது என்பதற்காக நாம் விரும்பிய பலனை அதனுடன் இணைத்துவிட முடியாது.
மஞ்சள்–குங்குமம் மங்களமானது; ஆனால் அதுவே கடன் நிவாரணப் பிரமாணமல்ல
நமது இந்து மரபில் மஞ்சளுக்கும் குங்குமத்திற்கும் மங்கள முக்கியத்துவம் இருக்கிறது.
வீடு, திருமணம், சுமங்கலி சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகள், தேவதா ஆராதனை போன்ற பல இடங்களில் மஞ்சள்–குங்குமம் இடம்பெறுகிறது.
எனவே ஒருவர் தனது வீட்டின் வாசலைத் தூய்மையாக வைத்துக்கொண்டு மஞ்சள், குங்குமம் வைத்து மங்களமாகப் பராமரிப்பதில் எந்த முரண்பாடும் இல்லை.
ஆனால்,
“நிலைப்படிக்கு மஞ்சள் குங்குமம் வைத்தால் கடன் தீரும்”
என்பது முற்றிலும் வேறு கூற்று.
இதற்கு குறிப்பிட்ட சாஸ்திர நூல், அத்தியாயம், ஸ்லோகம் மற்றும் அதன் பொருள் காட்டப்பட வேண்டும்.
வெறும் “வாஸ்துவில் சொல்லியிருக்கிறது”, “பெரியவர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள்”, “லக்ஷ்மி வாசலில் இருப்பாள்” என்பவை சாஸ்திரப் பிரமாணமாகிவிடாது.
குடும்பப் பிரச்சினை தீருமா?
இதே விதிதான் இதற்கும் பொருந்தும்.
வீட்டின் துவாரத்தைத் தூய்மையாகவும் மங்களமாகவும் வைத்திருப்பது நல்ல பாரம்பரிய நடைமுறை.
ஆனால்,
“நிலைப்படிக்கு பூஜை செய்தால் குடும்பத்தில் உள்ள பிரச்சினைகள் அனைத்தும் தீரும்”
என்று குறிப்பிட்ட பலனைச் சொல்லும்போது அதற்கான பிரமாணம் தேவை.
குடும்ப உறவுகள் என்பது மனிதர்களின் பேச்சு, புரிதல், பொறுமை, பொருளாதார நிலை, பொறுப்புணர்வு, பரஸ்பர மரியாதை உள்ளிட்ட பல காரணிகளை உள்ளடக்கியது.
இவற்றையெல்லாம் ஒதுக்கிவிட்டு ஒரு குறிப்பிட்ட வாசல் பூஜையை மட்டும் “குடும்பப் பிரச்சினை தீர்க்கும் சாஸ்திரப் பரிகாரம்” என்று அறிவிப்பதற்கு தனியான சாஸ்திர ஆதாரம் அவசியம்.
கணவன்–மனைவி ஒற்றுமை ஏற்படுமா?
இதிலும் அதே பிரச்சினைதான்.
“நிலைப்படிக்கு மஞ்சள் பூசினால் தம்பதிகளுக்குள் ஒற்றுமை அதிகரிக்கும்” என்ற குறிப்பிட்ட பலனை மயமதம், மானசாரம் போன்ற நூல்களின் பெயரில் கூறுவதற்கு அந்த நூல்களில் அதற்குரிய நேரடியான வாக்கியம் காட்டப்பட வேண்டும்.
துவாரம் மங்களமாக இருக்க வேண்டும் என்பது ஒரு கருத்து.
அதற்குப் பூஜை செய்தால் தம்பதி சண்டை தீரும் என்பது இன்னொரு கருத்து.
முதலாவது கருத்திற்கான பாரம்பரிய ஆதாரத்தைக் கொண்டு இரண்டாவதையும் சாஸ்திர வாக்கியமாக மாற்றிவிட முடியாது.
“வாசலில் லக்ஷ்மி இருக்கிறாள்; ஆகவே கடன் தீரும்” என்ற வாதம்
துவார சம்பந்தப்பட்ட ஆராதனைகளில் துவாரஸ்ரீ போன்ற கருத்துகள் காணப்படுகின்றன. தேவதா ஆராதனை முறைகளில் துவாரத்தின் பல பகுதிகளில் தேவதைகளைப் பாவித்து வழிபடும் முறைகளும் உள்ளன.
ஆனால் அதிலிருந்து,
“ஒவ்வொரு வீட்டின் மர நிலைப்படியிலும் மஹாலக்ஷ்மி நிரந்தரமாக அமர்ந்திருக்கிறாள்; அதற்கு மஞ்சள் குங்குமம் வைத்தால் கடன்கள் தீரும்”
என்ற ஒரு புதிய விதியை உருவாக்க முடியாது.
துவாரஸ்ரீ ஆராதனை என்பது ஒன்று;
மஹாலக்ஷ்மியின் பெயரில் உருவாக்கப்படும் கடன் நிவாரணப் பரிகாரம் என்பது வேறு.
இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலக்கக்கூடாது.
‘நேர்மறை ஆற்றல் – எதிர்மறை ஆற்றல்’ என்பதும் சாஸ்திர ஸ்லோகம் அல்ல
இன்றைய வாஸ்து விளக்கங்களில் அடிக்கடி,
“நேர்மறை ஆற்றல் வாசல் வழியாக வருகிறது,”
“எதிர்மறை அதிர்வுகள் நிலைப்படியில் தடுக்கப்படுகின்றன,”
“மஞ்சள் நேர்மறை அதிர்வுகளை ஈர்க்கிறது,”
என்றெல்லாம் கூறப்படுகின்றன.
இவை நவீன விளக்கங்களாக இருக்கலாம்.
ஆனால் இவற்றை மயமதம், மானசாரம், ஆகமம், புராணம் முதலிய நூல்களின் நேரடியான வாக்கியங்களாகச் சொல்வதற்கு அதற்குரிய மூலவாக்கியத்தைக் காட்ட வேண்டும்.
நவீன விளக்கத்தைச் சாஸ்திரத்தின் மீது ஏற்றி வைப்பதும், சாஸ்திரம் சொல்வதை நவீன வார்த்தைகளில் விளக்குவதும் ஒன்றல்ல.
பிரமாணம் இல்லாததை “பொய்” என்று சொல்ல வேண்டுமா?
இங்கே இன்னொரு முக்கியமான நேர்மை தேவை.
ஒரு குறிப்பிட்ட கூற்றிற்கு சாஸ்திரப் பிரமாணம் கிடைக்கவில்லை என்பதால்,
“இந்தச் செயலைச் செய்தால் எந்த நன்மையும் ஏற்படவே ஏற்படாது”
என்று மற்றொரு ஆதாரமற்ற முடிவையும் நாம் சொல்லக்கூடாது.
அதற்குப் பதிலாகச் சரியான வாக்கியம்:
“இந்தக் குறிப்பிட்ட பலனை சாஸ்திரம் கூறுகிறது என்பதற்கான பிரமாணம் காட்டப்படவில்லை.”
இதுதான் சாஸ்திர ஆய்வில் நேர்மையான அணுகுமுறை.
ஒருவர் குடும்ப மரபாக வாசலுக்கு மஞ்சள்–குங்குமம் வைக்கலாம்.
பக்தியுடன் தீபம் ஏற்றலாம்.
வாசலைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கலாம்.
கோலம் போடலாம்.
மாவிலைத் தோரணம் கட்டலாம்.
துவார தேவதைகளை முறையாக ஆராதிக்கலாம்.
அவை அனைத்தையும் அதற்குரிய மரபின் அடிப்படையில் செய்யலாம்.
ஆனால் அதனுடன் “கடன் தீரும்”, “கணவன் திருந்துவார்”, “மனைவி சண்டை போடமாட்டார்”, “பணவரவு பெருகும்” என்று ஒவ்வொரு புதிய பலனையும் இணைத்து, அதன் மேல் “சாஸ்திரத்தில் சொல்லியிருக்கிறது” என்ற முத்திரையையும் பதிப்பதே பிரச்சினை.
சாஸ்திரத்தின் பெயரில் ஒரு விஷயம் சொன்னால் பிரமாணமும் சொல்லுங்கள்!
இதற்கு மிக எளிய அளவுகோல் இருக்கிறது.
யாராவது,
“சாஸ்திரத்தில் சொல்லியிருக்கிறது...”
என்று தொடங்கினால் உடனே கேளுங்கள்:
எந்த நூல்?
எந்த அத்தியாயம்?
எந்த ஸ்லோகம்?
மூலவாக்கியம் என்ன?
அதன் சரியான பொருள் என்ன?
அந்த வாக்கியத்திலேயே இந்தப் பலன் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதா?
இந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கும் தெளிவான பதில் கிடைத்தால் அது ஆய்வு செய்யக்கூடிய பிரமாணம்.
இல்லையென்றால் அதை “பாரம்பரிய நம்பிக்கை”, “குடும்ப வழக்கம்”, “பிற்கால வாஸ்து நடைமுறை” என்று சொல்லலாம்.
அதை நேரடியாக “வேதம் சொல்கிறது”, “சாஸ்திரம் சொல்கிறது”, “மயமதம் சொல்கிறது”, “மானசாரம் சொல்கிறது” என்று கூறுவது முறையான அணுகுமுறை அல்ல.
முடிவாக...
வீட்டின் துவாரத்திற்கு சாஸ்திர முக்கியத்துவம் உண்டு.
துவார அமைப்பிற்கு மயமதம், மானசாரம் போன்ற நூல்கள் விதிகளை வகுக்கின்றன.
கிருஹப்பிரவேசத்தில் வாசல் மங்களமாக அலங்கரிக்கப்படுகிறது.
“துவாரபூஜை” என்ற வழிபாட்டு மரபிற்கும் பிரமாணம் இருக்கிறது.
துவார சம்பந்தப்பட்ட தேவதா ஆராதனையும் பாரம்பரியத்தில் உள்ளது.
ஆனால் இவை அனைத்தையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து,
“நிலைப்படிக்கு தினமும் மஞ்சள் குங்குமம் வைத்தால் கடன் தீரும்; குடும்பப் பிரச்சினை தீரும்; கணவன்–மனைவி ஒற்றுமை ஏற்படும்”
என்ற குறிப்பிட்ட பலன்களை சாஸ்திரம் உறுதியளித்த பலன்களாக கூற வேண்டுமென்றால், அதற்கான தனிப்பட்ட மூலப் பிரமாணம் அவசியம்.
பக்திக்கு பிரமாணம் தேட வேண்டிய அவசியமில்லை;
ஆனால் பக்தியின் பெயரில் உருவாக்கிய ஒரு பலனை
“சாஸ்திரம் சொல்கிறது” என்று சொன்னால் —
அங்கே பிரமாணம் கட்டாயம் தேவை!
பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாப்போம்.
அதே நேரத்தில், பாரம்பரியத்தின் பெயரில் சேர்க்கப்படும் ஒவ்வொரு புதிய கதையையும் சாஸ்திரமாக மாற்றாமல் இருப்போம்.