முன்னுரை
ஒரு பெரிய வீடு இருக்கலாம். செல்வம் நிறைந்திருக்கலாம். பொன், பொருள், வசதி, ஆடை, ஆபரணம் அனைத்தும் இருக்கலாம். ஆனால் இவை மட்டுமே ஒரு கட்டடத்தை “க்ருஹம்” — இல்லம் ஆக்கிவிடுவதில்லை.
நமது தர்மசாஸ்திரம் இல்லறத்தை வெறும் கணவன்–மனைவி ஒன்றாக வாழும் வாழ்க்கையாகக் கருதவில்லை.
அது க்ருஹஸ்தாஶ்ரமம்.
அங்கே தர்மம் இருக்க வேண்டும்.
அங்கே தேவதாராதனை இருக்க வேண்டும்.
அங்கே அக்னி இருக்க வேண்டும்.
அங்கே தூய்மை இருக்க வேண்டும்.
அங்கே அன்னத்தின் பவித்திரம் இருக்க வேண்டும்.
அங்கே அதிதி ஸத்காரம் இருக்க வேண்டும்.
அங்கே பெரியோர்களுக்கான மரியாதை இருக்க வேண்டும்.
அங்கே கணவன்–மனைவி பரஸ்பர நம்பிக்கையோடு இருக்க வேண்டும்.
அங்கே மனநிறைவு இருக்க வேண்டும்.
அங்கே மங்களம் இருக்க வேண்டும்.
இவற்றின் மையத்தில் நிற்பவர்கள் க்ருஹபதியும் க்ருஹிணியும்.
அதனால்தான் பழைய தர்மநூல் மரபில்,
“ந க்ருஹம் க்ருஹமித்யாஹுர்
க்ருஹிணீ க்ருஹமுச்யதே”
என்று கூறப்படுகிறது.
அதாவது,
“வீட்டை மட்டும் இல்லம் என்று கூறுவதில்லை; க்ருஹிணியே இல்லம் என்று கூறப்படுகிறாள்.”
இந்த ஒரு வாக்கியமே இல்லறத்தில் பெண்ணுக்கு நமது முன்னோர்கள் அளித்த இடத்தை உணர்த்துகிறது.
ஆனால் இதை வைத்துக்கொண்டு குடும்பத்தின் முழுப் பொறுப்பையும் பெண்ணிடம் மட்டும் தர்மசாஸ்திரம் ஒப்படைக்கவில்லை.
மனைவி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று கூறும் அதே சாஸ்திரம், கணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும் கூறுகிறது.
மனைவியிடம் பதிவ்ரதா தர்மத்தைக் கூறும் அதே மரபு, கணவனிடம் ஸ்வதாரநிஷ்டையைக் கூறுகிறது.
மனைவி கணவனுக்கு மனநிறைவை அளிக்க வேண்டும் என்று கூறும் அதே மனுஸ்மிருதி, கணவனும் மனைவிக்கு மனநிறைவை அளிக்க வேண்டும் என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது.
இதுவே நமது க்ருஹஸ்த தர்மத்தின் முழுமையான வடிவம்.
இல்லத்தின் ஒளி — க்ருஹிணிமனுஸ்மிருதியில் மிக உயர்ந்த ஒரு வாக்கியம் வருகிறது:
“ப்ரஜனார்த்தம் மஹாபாகாஃ
பூஜார்ஹா க்ருஹதீப்தயஃ ।
ஸ்த்ரியஃ ஸ்ரியஶ்ச கேஹேஷு
ந விஶேஷோऽஸ்தி கஶ்சன ॥”
இதன் பொருள்:
பெண்கள் மஹாபாக்யமுடையவர்கள்.
அவர்கள் போற்றுதலுக்குரியவர்கள்.
அவர்கள் இல்லத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர்கள்.
மேலும்,
“இல்லங்களில் ஸ்த்ரீக்கும் ஸ்ரீக்கும் வேறுபாடு இல்லை”
என்று மனு கூறுகிறார்.
இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் இரண்டு சொற்கள் மிகவும் முக்கியமானவை:
“க்ருஹதீப்தயஃ” — இல்லத்தை ஒளிரச் செய்பவர்கள்.
“ஸ்ரியஃ” — ஸ்ரீயின் மங்களத்தன்மையோடு தொடர்புபடுத்தப்படுபவர்கள்.
இதிலிருந்துதான் ஒரு நல்ல க்ருஹிணி இல்லத்தின் மங்களமாகக் கருதப்படும் தர்மசாஸ்திரப் பார்வை தெளிவாகிறது.
ஒரு பெண்ணின் இருப்பு மட்டும் இதற்குப் போதாது.
அவளுடைய தர்மநிஷ்டை, தூய்மை, அன்னபரிபாலனம், இல்லற நிர்வாகம், சிக்கனம், நற்குணம், குடும்பத்தின் மீதான அக்கறை ஆகியவை அந்த இல்லத்தை ஒளிரச் செய்கின்றன.
அதனால்தான் அவள் “க்ருஹதீப்தி.”
பெண்கள் போற்றப்படும் இடத்தில் தேவதைகள் மகிழ்கிறார்கள்மனுஸ்மிருதியின் மிகவும் புகழ்பெற்ற வாக்கியம்:
“யத்ர நார்யஸ்து பூஜ்யந்தே
ரமந்தே தத்ர தேவதாஃ ।
யத்ரைதாஸ்து ந பூஜ்யந்தே
ஸர்வாஸ்தத்ராபலாஃ க்ரியாஃ ॥”
அதாவது,
எந்த இடத்தில் பெண்கள் போற்றப்படுகிறார்களோ, அங்கே தேவதைகள் மகிழ்கிறார்கள்.
அவர்கள் போற்றப்படாத இடத்தில் செய்யப்படும் கர்மங்கள் பலனற்றுப் போகின்றன என்று மனு கூறுகிறார்.
இதில் மிகப்பெரிய இல்லற உண்மை இருக்கிறது.
வீட்டில் விளக்கேற்றலாம்.
பூஜை செய்யலாம்.
ஹோமம் செய்யலாம்.
விரதம் இருக்கலாம்.
தானம் செய்யலாம்.
ஆனால் அதே இல்லத்தில் பெண்கள் அவமதிக்கப்பட்டு, மனவேதனையுடன் வாழ்ந்தால், அந்த நிலையை தர்மசாஸ்திரம் மங்களமான குடும்ப வாழ்க்கையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
தேவதாராதனையும் குடும்பத்திலுள்ளவர்களின் மரியாதையும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.
இரண்டும் தர்மவாழ்க்கையின் அங்கங்கள்.
பெண்களின் கண்ணீர் நிறைந்த இல்லம் வளராதுஇதற்கடுத்ததாக மனுஸ்மிருதி மிகவும் கடுமையான எச்சரிக்கையை வழங்குகிறது:
“ஶோசந்தி ஜாமயோ யத்ர
விநஶ்யத்யாஶு தத் குலம் ।
ந ஶோசந்தி து யத்ரைதா
வர்ததே தத் ஹி ஸர்வதா ॥”
அதாவது,
எந்தக் குடும்பத்தில் பெண்கள் துயரப்படுகிறார்களோ அந்தக் குடும்பம் விரைவில் அழிவை அடைகிறது.
பெண்கள் துயரப்படாமல் வாழும் குடும்பம் வளர்ச்சியடைகிறது.
இது சாதாரண அறிவுரை அல்ல.
“குலம்” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சியோடு பெண்களின் மனநிலையை இணைக்கிறது சாஸ்திரம்.
எனவே ஒரு குடும்பத்தில் உள்ள பெண்ணின் கண்ணீர் சாதாரணமான விஷயமாகக் கருதப்படவில்லை.
அவளைத் தொடர்ந்து அவமதித்தல், அவளுடைய மனதைப் புண்படுத்துதல், அவளுக்குரிய மரியாதையை மறுத்தல் போன்றவை குடும்பத்தின் மங்களத்திற்கு எதிரானவை என்ற பார்வையை தர்மசாஸ்திரம் முன்வைக்கிறது.
அப்படியானால் ஒரு க்ருஹிணி எப்படி இருக்க வேண்டும்?பெண்ணை மதிக்க வேண்டும் என்று கூறுவதோடு தர்மசாஸ்திரம் நின்றுவிடவில்லை.
ஒரு க்ருஹிணி எப்படிப்பட்ட குணங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதையும் தெளிவாகக் கூறுகிறது.
மனுஸ்மிருதியில்:
“ஸதா ப்ரஹ்ருஷ்டயா பாவ்யம்
க்ருஹகார்யே ச தக்ஷயா ।
ஸுஸம்ஸ்க்ருதோபஸ்கரயா
வ்யயே சாமுக்தஹஸ்தயா ॥”
என்று கூறப்படுகிறது.
இதன் பொருள் மிகவும் நடைமுறையானது.
க்ருஹிணி எப்போதும் நல்ல மனநிலையுடன் இருக்க வேண்டும்.
இல்லறக் காரியங்களில் திறமையுடன் இருக்க வேண்டும்.
வீட்டுப் பொருட்களைச் சுத்தமாகவும் ஒழுங்காகவும் பராமரிக்க வேண்டும்.
செலவு செய்வதில் கட்டுப்பாட்டுடன் இருக்க வேண்டும்.
இதில் குறிப்பிடப்படும் “க்ருஹகார்யே தக்ஷயா” என்ற சொல் முக்கியமானது.
இல்லற நிர்வாகத்தில் திறமைசாலியாக இருத்தல்.
அதாவது க்ருஹிணி என்பவள் இல்லத்தின் ஒரு செயலற்ற உறுப்பினர் அல்ல.
அவள் இல்லத்தின் நிர்வாகத்தில் முக்கியமான இடம் வகிப்பவள்.
குடும்பப் பொருளாதாரத்திலும் க்ருஹிணிக்கு இடம்மனுஸ்மிருதி மற்றொரு இடத்தில்:
“அர்த்தஸ்ய ஸங்க்ரஹே சைநாம்
வ்யயே சைவ நியோஜயேத் ।
ஶௌசே தர்மேऽன்னபக்த்யாம் ச
பாரிணாஹ்யஸ்ய வேக்ஷணே ॥”
என்று கூறுகிறது.
இதன்படி மனைவிக்கு,
செல்வத்தைச் சேர்த்துப் பாதுகாப்பதில்,
செலவுகளை நிர்வகிப்பதில்,
இல்லத்தின் தூய்மையில்,
தர்மகாரியங்களில்,
அன்னம் தயாரிப்பதில்,
இல்லத்திற்குரிய பொருட்களைப் பாதுகாப்பதில்
பொறுப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும்.
இதனால் பழைய தர்மசாஸ்திரம் காட்டும் க்ருஹிணியின் வடிவம் தெளிவாகிறது.
அவள் அன்னத்தைப் பரிபாலிப்பவள்.
அவள் இல்லத்தைப் பரிபாலிப்பவள்.
அவள் பொருளாதாரத்திலும் பங்குபெறுபவள்.
அவள் தர்மகாரியங்களிலும் பங்குபெறுபவள்.
அவள் இல்லத்தின் தூய்மையைப் பாதுகாப்பவள்.
இதனால் இல்லத்தின் மங்களத்தைத் தாங்கி நிற்கும் முக்கியமான பொறுப்பு அவளுக்கு வழங்கப்படுகிறது.
செலவில் கட்டுப்பாடு — க்ருஹிணியின் முக்கிய குணம்செல்வம் சம்பாதிப்பது மட்டும் குடும்ப வளர்ச்சி அல்ல.
அதை முறையாகப் பாதுகாப்பதும் தர்மசாஸ்திர இல்லறத்தின் ஓர் அங்கம்.
அதனால்தான்,
“வ்யயே சாமுக்தஹஸ்தயா”
என்று கூறப்படுகிறது.
அதாவது தேவையில்லாமல் கைதிறந்து செலவு செய்பவளாக இருக்கக்கூடாது.
வருமானத்தை அறிந்து செலவு செய்தல்,
அன்னத்தை வீணாக்காமல் இருத்தல்,
இல்லத்திற்குத் தேவையானவற்றை முன்னுரிமையோடு செய்தல்,
சேமிக்க வேண்டியதைச் சேமித்தல்,
தர்மகாரியங்களுக்கு உரியதை ஒதுக்குதல் —
இவை அனைத்தும் இல்லற நிர்வாகத்தின் பகுதிகள்.
எனவே சிக்கனம் என்பது கஞ்சத்தனம் அல்ல.
அளவறிந்து செலவிடுதல்.
இதுவே இல்லத்தின் செல்வத்தைப் பாதுகாக்கும் குணம்.
சுத்தம் — இல்லத்தின் மங்களத்திற்கு அடிப்படைதர்மசாஸ்திரங்களில் ஶௌசம் மிகவும் முக்கியமானது.
உடல் தூய்மை மட்டும் ஶௌசம் அல்ல.
இல்லத்தின் தூய்மை,
சமையல் நடைபெறும் இடத்தின் தூய்மை,
பாத்திரங்களின் தூய்மை,
அன்னத்தின் தூய்மை,
பூஜைக்குரிய பொருட்களின் தூய்மை,
உடை மற்றும் பயன்பாட்டுப் பொருட்களின் ஒழுங்கு —
இவை அனைத்தும் க்ருஹஸ்த வாழ்க்கையோடு இணைந்தவை.
அதனால்தான் க்ருஹிணியின் கடமைகளில் “ஶௌசம்” தனியாகச் சொல்லப்படுகிறது.
ஒரு இல்லத்தின் மங்களம் அதன் வாசலிலிருந்து தொடங்கி அதன் சமையலறை, பூஜையறை, அன்னம், பாத்திரம், உடை, பயன்பாட்டுப் பொருட்கள் வரை வெளிப்பட வேண்டும்.
அன்னத்தைப் பரிபாலிக்கும் க்ருஹிணிக்ருஹஸ்தாஶ்ரமத்தில் அன்னத்திற்கு மிக உயர்ந்த இடம் உண்டு.
அன்னம் என்பது வயிற்றை நிரப்புவதற்கான பொருள் மட்டும் அல்ல.
தேவதைகளுக்கான நிவேதனம்,
பித்ருக்களுக்கான கடமை,
அதிதிக்கான உபசாரம்,
குடும்பத்திற்கான போஷணம் —
இவை அனைத்துடனும் அன்னம் தொடர்புடையது.
அதனால்தான் க்ருஹிணியின் கடமைகளில் அன்னபாகம் முக்கியமானதாகக் கூறப்படுகிறது.
அன்னம் தயாரிக்கப்படும் இடத்தின் தூய்மை, தயாரிப்பவரின் தூய்மை, பாத்திரங்களின் தூய்மை, அன்னத்தை வீணாக்காத தன்மை, பகிர்ந்தளிக்கும் மனம் ஆகியவை இல்லறத்தின் மங்களத்தோடு தொடர்புடையவை.
மனைவி மட்டும் கணவனை மகிழ்விக்க வேண்டுமா?இல்லை.
இங்கே மனுஸ்மிருதி மிகவும் அழகான சமநிலையை நிறுவுகிறது:
“ஸந்துஷ்டோ பார்யயா பர்தா
பர்த்ரா பார்யா ததைவ ச ।
யஸ்மின்னேவ குலே நித்யம்
கல்யாணம் தத்ர வை த்ருவம் ॥”
இதன் பொருள்:
மனைவியால் கணவன் மனநிறைவடைய வேண்டும்.
அதேபோல் கணவனால் மனைவியும் மனநிறைவடைய வேண்டும்.
இவ்வாறு இருவரும் ஒருவரால் ஒருவர் மனநிறைவுடன் வாழும் குடும்பத்தில்,
“கல்யாணம் தத்ர வை த்ருவம்”
மங்களம் நிச்சயமாக நிலைத்திருக்கும்.
இந்த ஸ்லோகத்தின் உயிரே,
“பர்த்ரா பார்யா ததைவ ச”
என்ற பகுதி.
“அதேபோல மனைவியும் கணவனால் திருப்தியடைய வேண்டும்.”
எனவே தர்மசாஸ்திரம் ஒருதலைப்பட்சமான இல்லறத்தை இங்கே காட்டவில்லை.
கணவனுடைய மனநிறைவும் முக்கியம்.
மனைவியின் மனநிறைவும் முக்கியம்.
இரண்டும் சேர்ந்த இடத்தில்தான் குடும்ப மங்களம் நிலைக்கிறது.
கணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும்?யாஜ்ஞவல்க்ய ஸ்மிருதி க்ருஹஸ்தனுடைய தர்மங்களை எடுத்துரைக்கும் இடத்தில் “ஸ்வதாரநிரதஃ” என்ற முக்கியமான சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறது.
ஸ்வதாரம் — தனது மனைவி.
நிரதஃ — அவளிடமே பற்றும் நிஷ்டையும் கொண்டவன்.
அதாவது ஒரு தர்மபதியான கணவனுக்கு தனது மனைவியிடத்திலான நிஷ்டை அடிப்படையான இல்லற தர்மமாகும்.
தனது மனைவியிடம் அன்பு, நம்பிக்கை, பாதுகாப்பு, மரியாதை ஆகியவற்றோடு வாழ்தல் க்ருஹஸ்த தர்மத்தின் முக்கிய அங்கம்.
மனைவியிடம் பதிவ்ரதா தர்மம் எதிர்பார்க்கப்படும் இடத்தில் கணவனிடமும் ஸ்வதாரநிஷ்டை எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
மனைவியைப் போற்றுவது கணவனுடைய தர்மம்யாஜ்ஞவல்க்ய ஸ்மிருதி மற்றும் தர்மசாஸ்திர மரபுகளில் பெண்களை,
உணவு,
உடை,
ஆபரணம்,
மலர்,
மரியாதை,
அன்பான உபசாரம்
ஆகியவற்றால் போற்ற வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.
கணவன் தனது மனைவியின் அடிப்படைத் தேவைகளைப் புறக்கணித்து, அவள் மனம் வருந்தும்படி வாழ்ந்து கொண்டு, வெளியில் தர்மத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்துவது முழுமையான க்ருஹஸ்த தர்மம் அல்ல.
மனைவியைப் பராமரிப்பது தயவு அல்ல.
அது க்ருஹஸ்தனுடைய தர்மப் பொறுப்பு.
மனைவி — தர்மபத்னிமனைவியை நமது மரபு வெறும் வாழ்க்கைத் துணையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை.
அவள் தர்மபத்னி.
க்ருஹஸ்தனுடைய பல தர்மகாரியங்களும் அவளோடு தொடர்புடையவை.
மனுஸ்மிருதியில்:
“அபத்யம் தர்மகார்யாணி
ஶுஶ்ரூஷா ரதிருத்தமா ।
தாராதீநஸ்ததா ஸ்வர்கஃ
பித்ரூணாமாத்மநஶ்ச ஹ ॥”
என்று கூறப்படுகிறது.
சந்ததி,
தர்மகாரியங்கள்,
பராமரிப்பு,
தாம்பத்ய வாழ்க்கை,
தன்னுடையதும் பித்ருக்களுடையதுமான உயர்ந்த கதி —
இவற்றோடு மனைவியின் இடத்தை இந்த வாக்கியம் இணைக்கிறது.
அதனால்தான் அவள் வெறும் “பார்யா” மட்டுமல்ல.
ஸஹதர்மசாரிணி.
கணவனோடு தர்மத்தில் இணைந்து பயணிப்பவள்.
வேதம் வேண்டுவது இரு இதயங்களின் ஒற்றுமைருக்வேதத்தின் விவாஹ ஸூக்தத்தில்:
“ஸமஞ்ஜந்து விஶ்வே தேவாஃ
ஸமாபோ ஹ்ருதயாநி நௌ...”
என்ற மந்திரம் வருகிறது.
இதன் மையப் பொருள்:
தேவதைகள் எங்கள் இருவரையும் ஒன்றுபடுத்தட்டும்; எங்கள் இருவருடைய இதயங்களும் ஒன்றுபடட்டும்.
இங்கே மிக அழகான சொல்:
“ஹ்ருதயாநி நௌ”
எங்கள் இருவருடைய இதயங்கள்.
கணவனுடைய இதயம் மட்டும் அல்ல.
மனைவியின் இதயம் மட்டும் அல்ல.
இருவருடைய இதயங்கள்.
அதுவே வேதம் காட்டும் தாம்பத்யத்தின் அடிப்படை.
மணப்பெண்ணுக்கு வேதம் அளிக்கும் உயர்ந்த இடம்ருக்வேத விவாஹ ஸூக்தத்தில் மணப்பெண்ணை ஆசீர்வதிக்கும்போது:
“ஸாம்ராஜ்ஞீ ஶ்வஶுரே பவ
ஸாம்ராஜ்ஞீ ஶ்வஶ்ர்வாம் பவ ।
நநாந்தரி ஸாம்ராஜ்ஞீ பவ
ஸாம்ராஜ்ஞீ அதி தேவ்ருஷு ॥”
என்று கூறப்படுகிறது.
மாமனாரிடத்தில் ஸாம்ராஜ்ஞியாக இரு.
மாமியாரிடத்தில் ஸாம்ராஜ்ஞியாக இரு.
கணவனின் சகோதரிகளிடத்தில் ஸாம்ராஜ்ஞியாக இரு.
கணவனின் சகோதரர்களிடத்திலும் ஸாம்ராஜ்ஞியாக இரு.
இங்கே வேதம் பயன்படுத்தும் சொல் சாதாரணமானதல்ல.
“ஸாம்ராஜ்ஞீ.”
இல்லறத்திற்குள் நுழையும் மணப்பெண்ணுக்கு அளிக்கப்படும் உயர்ந்த மங்களாசாஸனம் இது.
ஒரு நல்ல மனைவியின் சாஸ்திர லக்ஷணங்கள்பல்வேறு தர்மசாஸ்திர வாக்கியங்களின் அடிப்படையில் ஒரு தர்மபத்னியிடம் எதிர்பார்க்கப்படும் முக்கியமான குணங்களைத் தொகுத்துப் பார்த்தால்:
பதிநிஷ்டை இருக்க வேண்டும்.
இல்லறக் காரியங்களில் திறமை இருக்க வேண்டும்.
சுத்தம் இருக்க வேண்டும்.
அன்னத்தைப் பவித்திரமாகப் பரிபாலிக்க வேண்டும்.
செலவில் கட்டுப்பாடு இருக்க வேண்டும்.
குடும்பச் செல்வத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
தர்மகாரியங்களில் ஈடுபாடு இருக்க வேண்டும்.
வீட்டுப் பொருட்களை ஒழுங்காகப் பராமரிக்க வேண்டும்.
மகிழ்ச்சியான மனநிலையை வளர்க்க வேண்டும்.
குடும்ப உறவுகளின் ஒற்றுமையைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
தேவையற்ற கலகத்தை வளர்க்காமல் இருக்க வேண்டும்.
இல்லத்தின் மங்களத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
இத்தகைய க்ருஹிணியே “க்ருஹதீப்தி” — இல்லத்தின் பிரகாசம்.
ஒரு நல்ல கணவனின் சாஸ்திர லக்ஷணங்கள்அதே தர்மசாஸ்திர அடிப்படையில் தர்மபதியான கணவனும்:
தனது மனைவியிடமே நிஷ்டையுடன் இருக்க வேண்டும்.
மனைவியை மதிக்க வேண்டும்.
அவளை அவமதிக்கக்கூடாது.
அவள் தொடர்ந்து மனம் வருந்தும்படி நடத்தக்கூடாது.
அவளுடைய தேவைகளைத் தனது சக்திக்கேற்ப நிறைவேற்ற வேண்டும்.
உணவு, உடை, ஆபரணம் முதலியவற்றால் அவளைப் போற்ற வேண்டும்.
குடும்ப நிர்வாகத்தில் அவளுக்குரிய இடத்தை அளிக்க வேண்டும்.
குடும்பப் பொருளாதார நிர்வாகத்தில் அவளை இணைக்க வேண்டும்.
தர்மகாரியங்களில் அவளுடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.
அவளுடைய மனநிறைவையும் குடும்ப மங்களத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருத வேண்டும்.
பரஸ்பர நம்பிக்கையைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
இதுவே தர்மபதியின் வடிவம்.
மஹாலக்ஷ்மியின் மங்களமும் க்ருஹிணியின் மங்களமும்மனுஸ்மிருதி கூறும்,
“ஸ்த்ரியஃ ஸ்ரியஶ்ச கேஹேஷு
ந விஶேஷோऽஸ்தி கஶ்சன”
என்ற வாக்கியம் மிக ஆழமானது.
இல்லத்தில் இருக்கும் நற்பெண்ணையும் **“ஸ்ரீ”**யையும் இணைத்துப் பேசுகிறது.
அதனால் க்ருஹிணியின் மங்களம் என்பது அவளுடைய தனிப்பட்ட மங்களம் மட்டும் அல்ல.
அது இல்லத்தின் மங்களத்தோடு இணைந்தது.
அவளுடைய மகிழ்ச்சி இல்லத்தின் மகிழ்ச்சியாகிறது.
அவளுடைய தூய்மை இல்லத்தின் தூய்மையாகிறது.
அவளுடைய தர்மநிஷ்டை இல்லத்தின் தர்மமாகிறது.
அவளுடைய அன்னபரிபாலனம் குடும்பத்தின் போஷணமாகிறது.
அவளுடைய சிக்கனம் குடும்பத்தின் செல்வத்தைப் பாதுகாக்கிறது.
அவளுடைய நல்லொழுக்கம் குலத்தின் பெருமையைப் பாதுகாக்கிறது.
அதனால்தான் அவள் க்ருஹலக்ஷ்மி என்று போற்றப்படுகிறாள்.
எப்படிப்பட்ட இல்லத்தில் மங்களம் நிலைக்கும்?தர்மசாஸ்திரங்கள் காட்டும் இல்லத்தை ஒரே காட்சியாகப் பார்ப்போம்.
காலையில் தூய்மையுடன் தொடங்கும் இல்லம்.
தேவதாராதனை நடைபெறும் இல்லம்.
அன்னம் பவித்திரமாகத் தயாரிக்கப்படும் இல்லம்.
அன்னம் வீணாக்கப்படாத இல்லம்.
வரவுக்கேற்ற செலவு நடைபெறும் இல்லம்.
பொருள் பாதுகாக்கப்படும் இல்லம்.
அதிதி மரியாதையுடன் வரவேற்கப்படும் இல்லம்.
பெரியவர்கள் மதிக்கப்படும் இல்லம்.
கணவன் தனது மனைவியிடம் நிஷ்டையுடன் இருக்கும் இல்லம்.
மனைவி தனது கணவனிடம் நிஷ்டையுடன் இருக்கும் இல்லம்.
பெண் அவமதிக்கப்படாத இல்லம்.
கணவன் அவமதிக்கப்படாத இல்லம்.
ஒருவருடைய மனதை மற்றொருவர் அறிந்து வாழும் இல்லம்.
தேவையற்ற கலகம் வளர்க்கப்படாத இல்லம்.
பொய், வஞ்சகம், துரோகம் புகாத இல்லம்.
ஒருவருடைய குறையை மற்றொருவர் வெளியில் எடுத்துச் செல்லாத இல்லம்.
ஒருவருக்கொருவர் மரியாதை குறையாத இல்லம்.
தர்மம் குறையாத இல்லம்.
தூய்மை குறையாத இல்லம்.
பெண்களின் கண்ணீர் நிறைந்திருக்காத இல்லம்.
கணவன்–மனைவி இருவரும் ஒருவரால் ஒருவர் மனநிறைவுடன் வாழும் இல்லம்.
அத்தகைய குடும்பத்தைப் பற்றித்தான் மனுஸ்மிருதி:
“யஸ்மின்னேவ குலே நித்யம்
கல்யாணம் தத்ர வை த்ருவம்”
என்று கூறுகிறது.
அந்தக் குடும்பத்தில் மங்களம் நிச்சயமாக நிலைத்திருக்கும்.
குடும்ப மங்களம் பெண்ணின் பொறுப்பு மட்டும் அல்லஇதனை மிகத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
க்ருஹிணி இல்லத்தின் ஒளி என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது.
ஆனால் அந்த விளக்கு அணையாமல் பாதுகாக்க வேண்டிய கடமை கணவனுக்கும் இருக்கிறது.
பெண்ணை ஸ்ரீயோடு ஒப்பிடுகிறது.
அதே நேரத்தில் அவளைப் போற்றுமாறு ஆண்களிடம் கட்டளையிடுகிறது.
மனைவியிடம் பதிநிஷ்டையைக் கூறுகிறது.
கணவனிடம் ஸ்வதாரநிஷ்டையைக் கூறுகிறது.
மனைவி கணவனுக்கு மனநிறைவை அளிக்க வேண்டும் என்கிறது.
அடுத்த பாதியிலேயே,
“பர்த்ரா பார்யா ததைவ ச”
என்று,
கணவனாலும் மனைவி மனநிறைவடைய வேண்டும் என்கிறது.
இதுதான் சாஸ்திரத்தின் முழுமையான இல்லறக் கட்டமைப்பு.
க்ருஹஸ்தாஶ்ரமம் — இருவர் இணைந்து காக்கும் தர்மம்க்ருஹஸ்தாஶ்ரமம் என்பது இரண்டு மனிதர்கள் ஒரே வீட்டில் வாழ்வது மட்டும் அல்ல.
அது இரண்டு தர்மங்களின் சங்கமம்.
பதியின் தர்மம்.
பத்னியின் தர்மம்.
இரண்டும் சேர்ந்ததே தாம்பத்ய தர்மம்.
அங்கே ஒருவருடைய வெற்றி மற்றொருவருடைய தோல்வியாக இருக்கக்கூடாது.
ஒருவருடைய சந்தோஷம் மற்றொருவருடைய கண்ணீரின் மீது கட்டப்படக்கூடாது.
ஒருவர் தர்மத்தைப் பின்பற்றிக்கொண்டு மற்றொருவரை அதர்மமாக நடத்தக்கூடாது.
ஏனெனில் தர்மசாஸ்திரம் குடும்ப மங்களத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது,
இருவருடைய மனநிறைவையும் ஒன்றாகவே வைத்துப் பேசுகிறது.
நிறைவுரைசநாதன தர்மம் குடும்பத்தை ஒரு சாதாரண உலகியல் அமைப்பாகப் பார்க்கவில்லை.
அது க்ருஹஸ்தாஶ்ரமம்.
அதன் மையத்தில் தர்மம் இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் அக்னி இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் அன்னம் இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் தேவதாராதனை இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் அதிதி ஸத்காரம் இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் சந்ததி இருக்கிறது.
அதன் மையத்தில் முன்னோர்களுக்கான கடமை இருக்கிறது.
இவை அனைத்திற்கும் நடுவில்,
பதி–பத்னி என்ற இருவரின் தர்மபூர்வமான இணைவு இருக்கிறது.
அதனால்தான் வேதம் இருவருடைய இதயங்களும் ஒன்றுபடட்டும் என்று வேண்டுகிறது.
அதனால்தான் மணப்பெண்ணை “ஸாம்ராஜ்ஞீ” என்று ஆசீர்வதிக்கிறது.
அதனால்தான் ஸ்மிருதி பெண்ணை “க்ருஹதீப்தி” என்று அழைக்கிறது.
அதனால்தான் அவளை **“ஸ்ரீ”**யோடு ஒப்பிடுகிறது.
அதனால்தான் பெண்கள் துயரப்படும் குடும்பத்தின் அழிவைப் பற்றி எச்சரிக்கிறது.
அதே சாஸ்திரம்தான் க்ருஹிணியிடம் தூய்மை, திறமை, சிக்கனம், தர்மநிஷ்டை, இல்லறப் பொறுப்பு, பதிநிஷ்டை ஆகியவற்றையும் எதிர்பார்க்கிறது.
அதே சாஸ்திரம்தான் கணவனிடம் மனைவியைப் போற்றுதல், அவளை மனநிறைவுடன் வைத்தல், அவளிடமே நிஷ்டையுடன் இருத்தல், குடும்ப நிர்வாகத்தில் அவளுக்குரிய இடத்தை அளித்தல் ஆகியவற்றையும் விதிக்கிறது.
எனவே ஒரு மங்களமான இல்லத்தை உருவாக்குவது ஒருவருடைய தர்மம் மட்டும் அல்ல.
தர்மத்தில் நிலைத்த கணவனும்,
தர்மத்தில் நிலைத்த மனைவியும்,
ஒருவரை ஒருவர் மதித்து,
ஒருவரிடம் ஒருவர் நிஷ்டையுடன் இருந்து,
ஒருவரால் ஒருவர் மனநிறைவடைந்து வாழும் இடமே
உண்மையான மங்களம் நிறைந்த க்ருஹம்.
அங்கே க்ருஹிணி க்ருஹதீப்தி.
அங்கே அவள் ஸ்ரீ.
அங்கே கணவன் ஸ்வதாரநிஷ்டன்.
அங்கே மனைவி பதிநிஷ்டை கொண்டவள்.
அங்கே இருவருடைய இதயமும் ஒன்றுபட்டது.
அங்கே பரஸ்பர அவமதிப்பு இல்லை.
அங்கே வஞ்சகம் இல்லை.
அங்கே தேவையற்ற கலகம் இல்லை.
அங்கே தூய்மை இருக்கிறது.
அங்கே அன்னம் இருக்கிறது.
அங்கே ஆராதனை இருக்கிறது.
அங்கே தர்மம் இருக்கிறது.
அங்கே பரஸ்பர மனநிறைவு இருக்கிறது.
அதனால்தான் சாஸ்திரம் ஆணித்தரமாகக் கூறுகிறது:
“ஸந்துஷ்டோ பார்யயா பர்தா
பர்த்ரா பார்யா ததைவ ச ।
யஸ்மின்னேவ குலே நித்யம்
கல்யாணம் தத்ர வை த்ருவம் ॥”
கணவன் மனைவியால் மனநிறைவடைந்து,
மனைவி கணவனால் மனநிறைவடைந்து வாழும் குடும்பத்தில் —
மங்களம் நிச்சயமாக, நிலையாக நிலைத்திருக்கும்.