சாஸ்திர பிரமாணம் இல்லாத அறிவுரைகளைக் கேட்பதும் சொல்வதும் தர்மமாகுமா? ஓர் ஆன்மிக அலசல்

தகுதியற்றவர்கள் அறிவுரை கூறக் காரணம் என்ன?

இன்றைய காலகட்டத்தில் முறையான ஆன்மிகக் கல்வியோ, குருகுல வாசமோ இல்லாதவர்களும் யூடியூப் (YouTube), வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) போன்ற சமூக ஊடகங்களின் வாயிலாக அரைகுறைத் தகவல்களைத் தெரிந்துகொண்டு, தங்களை ஆன்மிகப் பெரியோர்களாகக் காட்டிக் கொள்கின்றனர். இதற்கு மிக முக்கியக் காரணம் அஞ்ஞானம் (அறியாமை) மற்றும் கீர்த்தி (புகழ்) மீதான ஆசை ஆகும்.
இதனைப் பகவத் கீதையில் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:

*"அவிவேகினோ அவஸ்துவஸ்து பாஷினோ..."*
(பகவத் கீதை - அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 42-43)

முறையான ஞானம் இல்லாதவர்கள், வேதங்களின் உண்மையான உட்பொருளை உணராமல், கவர்ச்சிகரமான வார்த்தைகளைப் பேசி மக்களைக் கவர்வார்கள். "ஒரே நாளில் கோடீஸ்வரர் ஆகலாம்", "செல்வம் பெருகும்" போன்ற ஆசைகளைக் காட்டி, தங்களின் சுய லாபத்திற்காகவும், புகழுக்காகவும் சாஸ்திரத்திற்குப் புறம்பான சடங்குகளைப் போதிக்கிறார்கள்.

*தாத்தா, அப்பா அல்லது பெரியவர்கள் சொன்னால் அது பிரமாணமாகுமா?*
"இவர் எங்கள் குடும்பப் பெரியவர்", "அவர் தமிழ் புலவர்", "எங்கள் தாத்தா சொன்னார்" என்று கூறுவது உலகியல் ரீதியாக மரியாதைக்குரியதாக இருக்கலாம். ஆனால், சாஸ்திர விதிகளுக்கு அது பிரமாணமாகாது. சனாதன தர்மத்தில் ஒரு விஷயம் உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மூன்று முதன்மையான பிரமாணங்கள் (ஆதாரங்கள்) தேவை:

*1. சுருதி பிரமாணம்:* வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் என்ன சொல்கின்றன?

*2. ஸ்மிருதி பிரமாணம்:* தர்ம சாஸ்திரங்கள் (மனு ஸ்மிருதி, யாக்யவல்க்ய ஸ்மிருதி போன்றவை) மற்றும் இதிகாச-புராணங்கள் என்ன சொல்கின்றன?

*3. சதாசாரம்:* ஆன்ம சுத்தி அடைந்த, பற்றற்ற ஞானிகள் மற்றும் ஆச்சாரியர்களின் நடத்தை.

மனு ஸ்மிருதியில் மிகத் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:

*"யஸ்தர்க்கேணானுசந்தத்தே ஸ தர்மம் வேத நேதரஹ்"*
(மனு ஸ்மிருதி - அத்தியாயம் 12, ஸ்லோகம் 106)

சாஸ்திர ஞானமும், தர்க்க ரீதியான உண்மையான புரிதலும் இல்லாத ஒருவர் எவ்வளவு பெரியவராக இருந்தாலும், அவருடைய தனிப்பட்டக் கருத்து தர்ம சாஸ்திரமாகாது. முறையான குருவின் மூலம் உபதேசம் பெறாத எவருடைய சொல்லும் சடங்குகளுக்கு வழிகாட்டியாக அமையாது.

*தெரியாத விஷயத்தைப் பற்றித் தொடர்ந்து அட்வைஸ் செய்யலாமா?*
தனக்கு முழுமையாகத் தெரியாத ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி மற்றவர்களுக்குத் தவறான வழிகாட்டுதல் வழங்குவது சனாதன தர்மத்தில் "வாக் அனிர்தம்" (பொய் பேசுதல்) மற்றும் "பரஹிம்சை" (மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவித்தல்) என்ற பாவக் கணக்கின் கீழ் வரும்.
மகாபாரதத்தில் விதுர நீதி பின்வருமாறு எச்சரிக்கிறது:

*"அனாஹூதஹ் பிரவிசதி அப்ருஷ்டோ பஹு பாஷதே..."*
(மகாபாரதம் - உத்யோக பர்வம், விதுர நீதி)

*கேட்கப்படாத இடத்திலும், தனக்குத் தகுதியில்லாத விஷயத்திலும் மிகுதியாகப் பேசுபவன் மூடன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.*

*ஆன்மிகத்திலோ அல்லது வைத்தியத்திலோ தவறான ஆலோசனையைக் கூறுவது, ஒருவரைப் படுகுழியில் தள்ளுவதற்குச் சமம்.* எனவே, தெரியாத விஷயத்தில் மௌனமாக இருப்பதே தர்மம்.

*சாஸ்திர பிரமாணம் இல்லாத சடங்குகளால் ஏற்படும் பாதகங்கள் என்ன?*
ஆசை வார்த்தைகளை நம்பி, சாஸ்திர நெறிமுறையற்ற சடங்குகளைச் செய்வதால் நன்மைகளுக்குப் பதிலாகப் பெரும் தீமைகளே விளையும்.

*விதி மீறல் பாவம்:* சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்படாத முறையற்ற வழிபாடுகள் தெய்வக் குற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 16, ஸ்லோகம் 23) பகவான் கூறுகிறார்: "சாஸ்திர விதிகளைத் துறந்து, தன் இஷ்டப்படி செயல்படுபவன் சித்தியையோ, சுகத்தையோ, பரகதியையோ அடைவதில்லை."

*சுபகாரியத் தடை:* திருமணப் பந்தம், கிரகப்பிரவேசம் போன்ற சுபகாரியங்களில் தவறான திதி, நட்சத்திரம் அல்லது முறையற்ற சடங்குகளைப் புகுத்தும்போது, அந்த வம்சத்திற்கே தோஷங்கள் ஏற்படும்.

*அதிர்ஷ்டக் குறைவு மற்றும் மன உளைச்சல்:* பேராசையினால் "ஒரே நாளில் கோடீஸ்வரர் ஆகலாம்" என்ற சடங்குகளைச் செய்து, அது பலிக்காமல் போகும்போது, உண்மையான இறை நம்பிக்கையே மனிதர்களுக்கு அற்றுப் போய்விடுகிறது.

முடிவாக, நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்றால்,
யார் சொன்னாலும் கேட்டுக்கொள்வது விவேகமாகாது. ஒரு காரியத்தைச் செய்வதற்கு முன்பாக, அது சாஸ்திர சம்மதமானது தானா என்பதை முறையான வேத விற்பன்னர்கள், குலகுருக்கள் அல்லது சாஸ்திர நூல்களைக் கற்றுணர்ந்த ஆச்சாரியர்களிடம் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
வெறும் சமூக ஊடகப் பகிர்வுகளையும், தகுதியற்றவர்களின் போதனைகளையும் தவிர்த்து, சாஸ்திர பிரமாணங்களின்படி வாழ்வதே தர்மத்தைக் காக்கும்; நமக்கும் நம் வம்சத்திற்கும் செழிப்பைத் தரும்.