ஒரு மனிதன் உடலால் களைத்திருக்கலாம். மனத்தால் சோர்ந்திருக்கலாம். எதிரே நிற்கும் பிரச்சினை தன்னைவிடப் பெரியதாகத் தோன்றலாம். வெற்றி பெற முடியுமா என்ற எண்ணமே மனத்திற்குள் எழலாம்.
அப்படிப்பட்ட ஒரு தருணத்தில்தான் ஆதித்ய ஹ்ருதயம் உலகிற்குக் கிடைத்தது.
அதுவும் சாதாரண மனிதனுக்கு அல்ல.
இராவணனை எதிர்த்து இறுதிப் போரை நடத்திக் கொண்டிருந்த ஸ்ரீராமருக்கே, மகரிஷியான அகஸ்தியர் இதனை உபதேசித்தார்.
ஆகவே ஆதித்ய ஹ்ருதயம் என்பது வெறும் சூரிய ஸ்தோத்திரம் மட்டுமல்ல. போர்க்களத்தில் சோர்வுற்றிருந்த ஸ்ரீராமரை மீண்டும் மனத்தெளிவு, உற்சாகம், உறுதி, வெற்றிநோக்கம் ஆகியவற்றோடு எழச் செய்த இராமாயண உபதேசம்.
இதன் தோற்றம், மகிமை, பலன் ஆகியவற்றை வால்மீகி இராமாயணமே மிகத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது.
ஆதித்ய ஹ்ருதயம் எங்கு வருகிறது?
ஆதித்ய ஹ்ருதயம் ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்தகாண்டத்தில் இடம்பெறுகிறது.
இராம–இராவண யுத்தத்தின் மிக முக்கியமான தருணம்.
நீண்ட போரினால் ஸ்ரீராமர் களைப்புற்றிருக்கிறார். எதிரே மீண்டும் போரிடத் தயாராக இராவணன் நிற்கிறான்.
அந்த நிலையை வால்மீகி பகவான் இப்படிப் பதிவு செய்கிறார்:
ததோ யுத்தபரிஶ்ராந்தம் ஸமரே சிந்தயா ஸ்திதம் ।
ராவணம் சாக்ரதோ த்ருஷ்ட்வா யுத்தாய ஸமுபஸ்திதம் ॥தைவதைஶ்ச ஸமாகம்ய த்ரஷ்டுமப்யாகதோ ரணம் ।
உபாகம்யாப்ரவீத் ராமமகஸ்த்யோ பகவான் ருஷிஃ ॥
பொருள்:
போரினால் களைப்படைந்து, சிந்தனையுடன் போர்க்களத்தில் நின்றிருந்த ஸ்ரீராமர், தமக்கு எதிரே மீண்டும் போருக்குத் தயாராக நின்ற இராவணனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
அப்போது அந்த யுத்தத்தைக் காண தேவர்களுடன் வந்திருந்த பகவான் அகஸ்திய மகரிஷி, ஸ்ரீராமரிடம் வந்து உபதேசிக்கத் தொடங்கினார்.
இதுதான் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் பிறப்புச் சூழல்.
அகஸ்தியர் ஸ்ரீராமரிடம் முதலில் சொன்னது என்ன?ராம ராம மஹாபாஹோ ஶ்ருணு குஹ்யம் ஸநாதனம் ।
யேன ஸர்வானரீன் வத்ஸ ஸமரே விஜயிஷ்யஸி ॥
பொருள்:
“பெருந்தோளுடைய ராமா! ராமா! மிகவும் இரகசியமானதும், சநாதனமானதுமான இந்த உபதேசத்தைக் கேள். இதன் மூலம் போரில் உன் எதிரிகள் அனைவரையும் வெல்வாய்.”
இங்கேயே ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் நோக்கம் வெளிப்படுகிறது.
அகஸ்தியர்,
“இதைச் சொன்னால் கொஞ்சம் மனநிம்மதி கிடைக்கும்”
என்று கூறவில்லை.
“இதனால் போரில் வெல்வாய்”
என்றே கூறுகிறார்.
அடுத்த சுலோகம் இதன் பலனை இன்னும் தெளிவாகக் கூறுகிறது.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் பலனைச் சொல்லும் மிக முக்கியமான சுலோகம்ஆதித்யஹ்ருதயம் புண்யம் ஸர்வஶத்ருவிநாஶனம் ।
ஜயாவஹம் ஜபேந்நித்யமக்ஷயம் பரமம் ஶிவம் ॥ஸர்வமங்களமாங்கல்யம் ஸர்வபாபப்ரணாஶனம் ।
சிந்தாஶோகப்ரஶமனம் ஆயுர்வர்தனமுத்தமம் ॥
இந்த இரண்டு சுலோகங்களே ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் பலன்களை மிகச் சுருக்கமாக எடுத்துரைக்கின்றன.
ஒவ்வொரு சொல்லையும் கவனித்துப் பார்த்தால் அதன் மகத்துவம் புரியும்.
“ஆதித்யஹ்ருதயம் புண்யம்”
இது புண்ணியத்தை அளிக்கக்கூடியது.
“ஸர்வஶத்ருவிநாஶனம்”
எதிரிகளை வெல்ல உதவுவது.
இதை வெளிப்புற எதிரிகள் என்ற அளவில் மட்டும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை என்று ஆன்மிக உரைமரபுகள் விளக்குகின்றன. மனிதனுடைய முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும் அச்சம், சோர்வு, மனத்தளர்ச்சி, எதிர்மறை எண்ணம் போன்ற அகத்தடைகளையும் இதனுடன் பொருத்திப் புரிந்துகொள்ளலாம்.
ஆனால் மூல இராமாயணச் சூழலில் இதன் நேரடிப் பொருள் போரில் எதிரிகளை வெல்வதே.
“ஜயாவஹம்”
வெற்றியைத் தருவது.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மையச்சொற்களில் இதுவும் ஒன்று.
“அக்ஷயம்”
அழிவில்லாத நன்மையை உடையது.
“பரமம் ஶிவம்”
உயர்ந்த மங்களத்தை அளிப்பது.
“ஸர்வமங்களமாங்கல்யம்”
மங்களங்களுக்கெல்லாம் மங்களமானது.
“ஸர்வபாபப்ரணாஶனம்”
பாபங்களைப் போக்குவது.
“சிந்தாஶோகப்ரஶமனம்”
இது மிகவும் முக்கியமான சொற்றொடர்.
சிந்தை — கவலை.
ஶோகம் — துயரம்.
ப்ரஶமனம் — தணித்தல்.
அதாவது கவலையையும் துயரத்தையும் தணிக்கக்கூடியது என்று அகஸ்தியரின் உபதேசமே கூறுகிறது.
“ஆயுர்வர்தனமுத்தமம்”
ஆயுளை வளர்ப்பதில் உத்தமமானது.
ஆகவே ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை ஆயுள், ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்துவது வெறும் பிற்கால நம்பிக்கை அல்ல.
மூல ஆதித்ய ஹ்ருதயத்திலேயே “ஆயுர்வர்தனம்” என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தில் சூரியன் யாராகக் கூறப்படுகிறார்?அடுத்து அகஸ்தியர் கூறுகிறார்:
ரஶ்மிமந்தம் ஸமுத்யந்தம் தேவாஸுரநமஸ்க்ருதம் ।
பூஜயஸ்வ விவஸ்வந்தம் பாஸ்கரம் புவனேஶ்வரம் ॥
கதிர்களால் ஒளிர்பவரும், உதயமாகின்றவரும், தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வணங்கப்படுபவருமான விவஸ்வான், பாஸ்கரன், புவனேஶ்வரன் ஆகிய சூரியனைப் பூஜிப்பாயாக என்பது பொருள்.
அடுத்ததாக மிகவும் ஆழமான ஒரு கருத்து வருகிறது:
ஸர்வதேவாத்மகோ ஹ்யேஷ தேஜஸ்வீ ரஶ்மிபாவனஃ ।
ஏஷ தேவாஸுரகணான் லோகான் பாதி கபஸ்திபிஃ ॥
சூரியன் எல்லா தேவதைகளின் ஆத்ம வடிவாக விளங்குகிறார்; தமது கிரணங்களால் உலகங்களைப் பாதுகாக்கிறார் என்று அகஸ்தியர் எடுத்துரைக்கிறார்.
தொடர்ந்து பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன், ஸ்கந்தன், பிரஜாபதி, இந்திரன், குபேரன், காலன், யமன், சோமன், வருணன் முதலிய பல தேவதைகளின் தத்துவங்களும் அவரில் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
இதனைத் தொடர்ந்து ஆதித்யனின் பல திருநாமங்கள் வருகின்றன:
ஆதித்யஃ ஸவிதா ஸூர்யஃ ககஃ பூஷா கபஸ்திமான் ।
ஸுவர்ணஸத்ருஶோ பானுர்ஹிரண்யரேதா திவாகரஃ ॥
ஆதித்யன், ஸவிதா, ஸூரியன், ககன், பூஷா, கபஸ்திமான், பானு, திவாகரன் எனப் பல பெயர்களால் சூரிய தத்துவம் போற்றப்படுகிறது.
இருளை அழிப்பவர்ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தில் வரும் மற்றொரு அழகான திருநாமம்:
திமிரோன்மதனஃ
இருளை அழிப்பவர்.
இருள் என்பது இயற்கையான இருளைக் குறிக்கும் நேரடிப் பொருளுடையது.
ஆன்மிக விளக்கத்தில் அஞ்ஞானம், மனச்சோர்வு, அச்சம் போன்ற அக இருள்களையும் இதனுடன் பொருத்திப் பார்க்கின்றனர்.
அதேபோல,
தமோக்னாய ஹிமக்னாய ஶத்ருக்னாயாமிதாத்மனே
என்று வருகிறது.
இருளை அழிப்பவர்; பனியை அழிப்பவர்; எதிரியை அழிப்பவர்; அளவற்ற ஆத்மசக்தி கொண்டவர் என்று சூரியன் போற்றப்படுகிறார்.
உலகத்தின் சாட்சியாக சூரியன்தப்தசாமீகராபாய வஹ்நயே விஶ்வகர்மணே ।
நமஸ்தமோபிநிக்நாய ருசயே லோகஸாக்ஷிணே ॥
உருக்கிய பொன்னைப்போன்ற ஒளியுடையவர்; இருளை அழிப்பவர்; பிரகாசமானவர்; உலகத்திற்குச் சாட்சியாக இருப்பவர் என்று சூரியன் போற்றப்படுகிறார்.
இதனால் சூரிய வழிபாடு வெறும் ஒரு கிரக வழிபாடு என்ற குறுகிய நிலையில் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தில் அமைக்கப்படவில்லை.
உலக இயக்கத்தின் அடிப்படையான ஒளித்தத்துவமாகவே சூரியன் எடுத்துரைக்கப்படுகிறார்.
உயிர்களின் இயக்கத்திற்குக் காரணமான சூரியன்நாஶயத்யேஷ வை பூதம் ததேவ ஸ்ருஜதி ப்ரபுஃ ।
பாயத்யேஷ தபத்யேஷ வர்ஷத்யேஷ கபஸ்திபிஃ ॥
உயிர்களின் தோற்றம், அழிவு, பாதுகாப்பு, வெப்பம், மழை முதலான உலக இயக்கங்களோடு சூரியன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறார்.
அடுத்து,
ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி பூதேஷு பரிநிஷ்டிதஃ ।
“உயிர்கள் உறங்கும்போதும் இவர் விழித்திருக்கிறார்” என்று சூரியனின் இடையறாத உலக இயக்கம் குறிப்பிடப்படுகிறது.
இதற்கும் வேதத்தில் ஆழமான அடிப்படை இருக்கிறது.
ருக் வேதத்தில்:
ஸூர்ய ஆத்மா ஜகதஸ்தஸ்துஷஶ்ச ॥
என்று கூறப்படுகிறது.
அதாவது அசைகின்றதும் அசையாததுமான உலகத்தின் ஆத்மாவாகச் சூரியன் போற்றப்படுகிறார்.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் நேரடியான பலஶ்ருதிஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் இறுதிப்பகுதி மிகவும் முக்கியமானது.
ஏனமாபத்ஸு க்ருச்ச்ரேஷு காந்தாரேஷு பயேஷு ச ।
கீர்தயன் புருஷஃ கஶ்சிந்நாவஸீததி ராகவ ॥
பொருள்:
“ரகுவம்சத்தவனே! ஆபத்துகளிலும், மிகக் கடினமான சூழ்நிலைகளிலும், காட்டுப்பகுதிகளிலும், அச்சமான நிலைகளிலும் இவரைத் துதிக்கும் மனிதன் மனத்தளர்ச்சி அடையமாட்டான்.”
இதுதான் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மிகப்பெரிய வாழ்வியல் செய்தி.
ஆபத்து வந்தாலும் தளராத மனம்.
கடினநிலை வந்தாலும் உடையாத உள்ளம்.
அச்சம் வந்தாலும் செயலிழக்காத துணிவு.
இவற்றை ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் பலஶ்ருதி நேரடியாக எடுத்துரைக்கிறது.
மூன்று முறை ஜபிக்கும்படி அகஸ்தியர் கூறினாரா?ஆம்.
பூஜயஸ்வைனமேகாக்ரோ தேவதேவம் ஜகத்பதிம் ।
ஏதத் த்ரிகுணிதம் ஜப்த்வா யுத்தேஷு விஜயிஷ்யஸி ॥
ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் உலகநாதனான சூரியனைப் பூஜித்து, இதனை மூன்று முறை ஜபித்தால் போரில் வெல்வாய்என்று அகஸ்தியர் கூறுகிறார்.
இதுவே மூன்று முறை பாராயணம் செய்யும் மரபிற்கான நேரடியான இராமாயண ஆதாரமாகும்.
பாராயணத்திற்குப் பிறகு ஸ்ரீராமரிடம் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்ன?இதுதான் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மிக அழகான பகுதி.
அகஸ்தியர் உபதேசத்தை முடித்துச் சென்றதும் வால்மீகி கூறுகிறார்:
ஏதச்ச்ருத்வா மஹாதேஜா நஷ்டஶோகோऽபவத் ததா ।
தாரயாமாஸ ஸுப்ரீதோ ராகவஃ ப்ரயதாத்மவான் ॥
இதைக் கேட்டவுடன் மகாதேஜஸ்வியான ஸ்ரீராமருடைய ஶோகம் நீங்கியது.
“நஷ்டஶோகஃ” என்ற சொல் மிகவும் முக்கியமானது.
துயரத்துடன் இருந்தவர் துயரம் நீங்கியவரானார்.
பிறகு:
ஆதித்யம் ப்ரேக்ஷ்ய ஜப்த்வேதம் பரம் ஹர்ஷமவாப்தவான் ।
சூரியனை நோக்கி இதனை ஜபித்த ஸ்ரீராமர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியையும் உற்சாகத்தையும் அடைந்தார்.
அதாவது ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் விளைவை இராமாயணம் கதையிலேயே காட்டுகிறது:
சிந்தை → தெளிவானது.
ஶோகம் → நீங்கியது.
சோர்வு → உற்சாகமாக மாறியது.
போர் குறித்த தயக்கம் → வெற்றிக்கான உறுதியாக மாறியது.
அதன்பிறகு ஸ்ரீராமர் வில்லை எடுத்தார்.
இராவணனை எதிர்கொண்டார்.
முழு முயற்சியுடன் போரிட்டார்.
இறுதியில் இராவண வதம் நிகழ்ந்தது.
சூரியனுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் சாஸ்திரத்தில் தொடர்பு உண்டா?நிச்சயமாக உண்டு.
பழமையான சம்ஸ்கிருத மரபில் மிகவும் பிரபலமான வாக்கியம்:
ஆரோக்கியம் பாஸ்கராதிச்சேத்
ஶ்ரியமிச்சேத் ஹுதாஶனாத் ।
ஞானம் மஹேஶ்வராதிச்சேத்
மோக்ஷமிச்சேத் ஜனார்தனாத் ॥
இதன் பொருள்:
ஆரோக்கியத்தை பாஸ்கரனான சூரியனிடத்தில் வேண்ட வேண்டும்; செல்வத்தை அக்னியிடத்தில் வேண்ட வேண்டும்; ஞானத்தை மஹேஶ்வரனிடத்தில் வேண்ட வேண்டும்; மோக்ஷத்தை ஜனார்தனனிடத்தில் வேண்ட வேண்டும்.
“ஆரோக்கியம் பாஸ்கராதிச்சேத்” என்ற வாக்கியம் சூரியனுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் உள்ள பாரம்பரியத் தொடர்பை மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
ஆதித்ய ஹ்ருதயமும் இதற்கு இணையாக,
சிந்தாஶோகப்ரஶமனம் ஆயுர்வர்தனமுத்தமம்
என்று ஆயுள் வளர்ச்சியை நேரடியாகச் சொல்கிறது.
வேதமே சூரியனிடம் நோய் நீக்கத்தை வேண்டுகிறதுஇதற்கு இன்னும் வலிமையான பிரமாணம் ருக் வேதத்தில் உள்ளது.
ருக் வேதம் முதல் மண்டலம், ஐம்பதாவது ஸூக்தத்தில்:
உத்யன்னத்ய மித்ரமஹ ஆரோஹன்னுத்தராம் திவம் ।
ஹ்ருத்ரோகம் மம ஸூர்ய ஹரிமாணம் ச நாஶய ॥
என்று பிரார்த்தனை வருகிறது.
இதன் எளிய பொருள்:
“உதயமாகி மேலெழுகின்ற சூரியனே! என்னுடைய ஹ்ருத்ரோகத்தையும் ஹரிமாணம் எனப்படும் உடல் நோயையும் நீக்குவாயாக.”
இதனால் சூரிய உபாசனையையும் ஆரோக்கியத்தையும் இணைத்துப் பேசுவதற்கு மிகப் பழமையான வேத ஆதாரம் இருக்கிறது.
குறிப்பாக “ஹ்ருத்ரோகம்” என்ற சொல்லே மந்திரத்தில் வருகிறது.
அதனுடன் “ஹரிமாணம்” என்ற நோய்நிலையும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
எனவே “சூரியனுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் சம்பந்தமே இல்லை; அது பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கருத்து” என்று கூறுவது வேதப் பிரமாணத்திற்குப் பொருந்தாது.
அப்படியானால் ஆதித்ய ஹ்ருதயம் எந்தெந்த நோய்களைக் குணப்படுத்தும்?இங்கே சாஸ்திரப் பிரமாணத்தை மிகவும் துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மூல வால்மீகி இராமாயணப் பாடம் தனித்தனியாக நோய்களின் பட்டியலைக் கொடுத்து, “இந்த நோய் குணமாகும்; அந்த நோய் குணமாகும்” என்று கூறவில்லை.
அது கூறுவது:
சிந்தாஶோகப்ரஶமனம்
கவலை, துயரத்தைத் தணிக்கும்.
ஆயுர்வர்தனமுத்தமம்
ஆயுளை வளர்ப்பதில் உத்தமமானது.
வேறு வேதப் பிரமாணத்தில் சூரியனை நோக்கி,
ஹ்ருத்ரோகம் மம ஸூர்ய ஹரிமாணம் ச நாஶய
என்று ஹ்ருத்ரோகம் மற்றும் ஹரிமாணம் நீங்கப் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
மேலும் மரபுவாக்கியம்,
ஆரோக்கியம் பாஸ்கராதிச்சேத்
என்று ஆரோக்கியத்தைப் பாஸ்கரனிடத்தில் வேண்டுமென்கிறது.
ஆகவே சூரிய உபாசனைக்கு ஆரோக்கியம், ஆயுள், மனத்திடம், துயரநிவர்த்தி ஆகியவற்றோடு சாஸ்திரபூர்வமான தொடர்பு இருக்கிறது.
ஆனால் இதனை மருத்துவச் சிகிச்சைக்கு மாற்றாகக் கருதி, குறிப்பிட்ட உடல் நோய்க்கான மருத்துவத்தை நிறுத்திவிட வேண்டும் என்று எந்தப் பிரமாணமும் கூறவில்லை.
மருத்துவம் தனது இடத்தில்; சூரிய உபாசனை தனது இடத்தில்.
ஜோதிடத்தில் சூரியனுடைய இடம்ஜோதிட சாஸ்திரத்தில் சூரியன் மிக முக்கியமான கிரகம்.
அவர் இயற்கையாகவே ஆத்மகாரகத் தன்மை, தேஜஸ், அதிகாரம், தந்தை, அரசாங்கம், கௌரவம், தலைமை, உயிராற்றல் முதலியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறார்.
வேதமே,
ஸூர்ய ஆத்மா ஜகதஸ்தஸ்துஷஶ்ச
என்று சூரியனை உலகத்தின் ஆத்மாவாகப் போற்றுகிறது.
எனவே ஜோதிடத்தில் சூரியனை வெறும் வெளிப்புற ஒளியைக் கொடுக்கும் கிரகமாக மட்டும் பார்க்காமல், தேஜஸ், ஆத்மபலன், அதிகாரத் தன்மை, ஆளுமை ஆகியவற்றுடன் இணைத்துப் பார்க்கும் மரபிற்கு ஆழமான பின்னணி இருக்கிறது.
ஒருவருடைய ஜாதகத்தில் சூரியன் பலவீனமாக இருப்பதாக ஜோதிடக் கணிப்பு அமைந்தால், சூரிய உபாசனை, ஆதித்ய ஹ்ருதய பாராயணம் முதலியவை பாரம்பரிய பரிகார வழக்கங்களில் இடம்பெறுகின்றன.
ஆனால் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மூல இராமாயணப் பாடம் “ஜாதகத்தில் சூரியன் பலவீனமாக இருந்தால் இதைப் பாராயணம் செய்” என்று கூறவில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
அது பிற்கால ஜோதிட உபாசனை மரபின் பயன்பாடு.
ஞாயிற்றுக்கிழமையும் சூரிய ஹோரையும்வாரநாள் முறையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை சூரியனுக்குரிய நாள்.
ஹோரா முறையிலும் ஞாயிற்றுக்கிழமையின் சூரியோதயத்திலிருந்து தொடங்கும் முதல் ஹோரை சூரிய ஹோரையாகக் கணிக்கும் ஜோதிட மரபு உள்ளது. அதன்பின் கிரக ஹோரைகள் வரிசையாகச் சுழன்று மீண்டும் சூரிய ஹோரை வருகிறது.
ஆகவே சூரிய உபாசனைக்காக ஞாயிற்றுக்கிழமையையும் சூரிய ஹோரையையும் தேர்ந்தெடுப்பது ஜோதிட மரபுடன் பொருந்தக்கூடியது.
ஆனால் இங்கே மீண்டும் ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு:
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை சூரிய ஹோரையில்தான் பாராயணம் செய்ய வேண்டும் என்று வால்மீகி இராமாயணம் விதிக்கவில்லை.
எனவே தினந்தோறும் பாராயணம் செய்ய விரும்புகிறவர் ஹோரை கிடைக்கவில்லை என்பதற்காகப் பாராயணத்தை விட்டுவிட வேண்டியதில்லை.
அதே நேரத்தில் சிறப்பாக சூரிய உபாசனை செய்ய விரும்புகிறவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமை, சூரிய ஹோரை, உதயகாலம் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பது ஜோதிட–உபாசனை மரபுடன் பொருந்துகிறது.
தினந்தோறும் ஆதித்ய ஹ்ருதயம் பாராயணம் செய்தால் என்ன பலன்?இதற்கு நாமாகப் புதிய பலன்களை உருவாக்க வேண்டிய தேவையே இல்லை.
அகஸ்தியரின் சொற்களிலேயே பலன்கள் இருக்கின்றன:
புண்ணியம்.
எதிரிகளை வெல்லும் ஆற்றல்.
வெற்றி.
மங்களம்.
பாபநிவர்த்தி.
கவலை தணிதல்.
துயரம் தணிதல்.
ஆயுள் வளர்ச்சி.
ஆபத்தில் மனம் தளராமை.
அச்சமான சூழ்நிலையில் உள்ளத்திடம்.
கடினமான சூழ்நிலையில் நிலைத்திருக்கும் ஆற்றல்.
இவை அனைத்திற்கும் மேலாக ஸ்ரீராமரிடம் ஏற்பட்ட நேரடி மாற்றத்தையும் வால்மீகி பதிவு செய்கிறார்:
நஷ்டஶோகோऽபவத்
அவருடைய துயரம் நீங்கியது.
பரம் ஹர்ஷமவாப்தவான்
அவர் மிகுந்த உற்சாகத்தை அடைந்தார்.
அதன்பிறகே அவர் மீண்டும் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு இராவணனை எதிர்கொண்டார்.
இதுதான் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மிகப்பெரிய செய்தி.
பாராயணம் செய்யும் எளிய முறைகாலையில் எழுந்து தூய்மையுடன் இருந்து, இயன்றவரை சூரிய உதயத்தை ஒட்டிய நேரத்தில் கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து அல்லது நின்று சூரியனை மனத்தில் தியானிக்கலாம்.
முதலில் ஸ்ரீமந்நாராயணனை மனத்தில் வணங்கி, ஆசார்யர்களையும் முன்னோர்களையும் நினைத்து, பின்னர் சூரிய நாராயணனைத் தியானித்து ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தைப் பாராயணம் செய்யலாம்.
ஒருமுறை பாராயணம் செய்வதும் சிறப்பே.
ஆனால் அகஸ்தியர் ஸ்ரீராமரிடம்,
ஏதத் த்ரிகுணிதம் ஜப்த்வா
என்று மூன்று முறை ஜபிக்கும்படி கூறியிருப்பதால், விசேஷமான பிரார்த்தனை, கடினமான சூழ்நிலை, முக்கியமான முயற்சி போன்ற சமயங்களில் மூன்று முறை பாராயணம் செய்வதற்குத் தெளிவான இராமாயண ஆதாரம் இருக்கிறது.
பாராயணத்தில் எண்ணிக்கையைவிட ஏகாக்ரதை முக்கியமானது.
ஏனெனில் அகஸ்தியரே,
பூஜயஸ்வைனமேகாக்ரஃ
என்று “ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் பூஜிப்பாயாக” என்று கூறுகிறார்.
இது வெறும் “எதிரியை அழிக்கும் ஸ்தோத்திரமா?”இல்லை.
இராமாயணத்தை முழுமையாகப் பார்த்தால் இன்னும் ஆழமான செய்தி கிடைக்கிறது.
ஸ்ரீராமருக்கு எதிரே இராவணன் இருந்தான்.
ஆனால் அந்தக் கணத்தில் ஸ்ரீராமருக்குள் இருந்த மற்றொரு பிரச்சினை — யுத்தபரிஶ்ரமம், சிந்தை, ஶோகம்.
அகஸ்தியர் முதலில் ஸ்ரீராமரின் உள்ளத்தை எழுப்புகிறார்.
ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை உபதேசிக்கிறார்.
அதை கேட்டதும்,
“நஷ்டஶோகோऽபவத்”
என்கிறார் வால்மீகி.
ஶோகம் நீங்கியது.
பின்னர்,
“பரம் ஹர்ஷமவாப்தவான்”
என்று கூறுகிறார்.
உற்சாகம் பிறந்தது.
பிறகுதான் வில்லை எடுத்தார்.
பிறகுதான் எதிரியை நோக்கிச் சென்றார்.
பிறகுதான் வெற்றி ஏற்பட்டது.
இதில் ஒரு மிகப்பெரிய வாழ்க்கைத் தத்துவம் இருக்கிறது:
வெளியில் இருக்கும் எதிரியை வெல்வதற்கு முன், உள்ளத்தில் இருக்கும் சோர்வை வெல்ல வேண்டும்.
அதற்காகவே போர்க்களத்தின் நடுவே அகஸ்தியர் ஸ்ரீராமருக்கு ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை உபதேசித்தார்.
ஆரோக்கியம் — ஆயுள் — மனத்திடம் — வெற்றிஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை ஒரே ஒரு பலனுக்குள் அடக்கிவிட முடியாது.
அது,
ஆயுளுக்கு — “ஆயுர்வர்தனமுத்தமம்.”
மனக்கவலைக்கு — “சிந்தாஶோகப்ரஶமனம்.”
ஆபத்துக்கு — “நாவஸீததி.”
போருக்கு — “யுத்தேஷு விஜயிஷ்யஸி.”
வெற்றிக்கு — “ஜயாவஹம்.”
மங்களத்திற்கு — “ஸர்வமங்களமாங்கல்யம்.”
என்று பல நிலைகளில் பலனை எடுத்துரைக்கிறது.
இதற்கு மேலாக வேதம் சூரியனை நோக்கி,
ஹ்ருத்ரோகம் மம ஸூர்ய ஹரிமாணம் ச நாஶய
என்று ஆரோக்கியத்தை வேண்டுகிறது.
சாஸ்திர மரபு,
ஆரோக்கியம் பாஸ்கராதிச்சேத்
என்று அறிவுறுத்துகிறது.
ஆகவே சூரிய உபாசனையை ஆரோக்கியம், ஆயுள், மனத்திடம், தேஜஸ், வெற்றி ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்துவதற்கு உறுதியான பழமையான அடிப்படை இருக்கிறது.
இன்றைய ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு சிறப்பான நினைவூட்டல்!இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படும் இன்றைய நாளும் ஞாயிற்றுக்கிழமை.
சூரியனுக்குரிய நாளாகக் கருதப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமையில், இயன்றால் சூரிய ஹோரையில், தூய்மையுடன், ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தைப் பாராயணம் செய்வது சூரிய உபாசனையின் ஒரு சிறந்த வழியாக அமையும்.
ஆனால் அதைவிட உயர்ந்தது தினசரி நியமம்.
ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் பாராயணம் செய்துவிட்டு மறந்துவிடுவதைக் காட்டிலும், தினந்தோறும் நியமமாகப் பாராயணம் செய்வதே,
ஜபேந்நித்யம்
என்ற ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் சொற்களோடு மிகவும் நேரடியாகப் பொருந்துகிறது.
நிறைவாக...ஆதித்ய ஹ்ருதயம் ஒரு கற்பனைக் கதை அல்ல.
அது போர்க்களத்தில் உபதேசிக்கப்பட்டது.
உபதேசித்தவர் அகஸ்திய மகரிஷி.
பெற்றவர் ஸ்ரீராமர்.
சாட்சியாக இருந்தது இராம–இராவண யுத்தகளம்.
உபதேசத்திற்கு முன் —
யுத்தபரிஶ்ராந்தம்.
போரினால் களைத்திருந்தார்.
உபதேசத்திற்குப் பின் —
நஷ்டஶோகஃ.
ஶோகம் நீங்கியது.
பின்னர் —
பரம் ஹர்ஷமவாப்தவான்.
மிகுந்த உற்சாகம் பெற்றார்.
இறுதியில் —
வெற்றி.
இதுதான் ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தின் மகத்துவத்தை இராமாயணம் நமக்குக் காட்டும் விதம்.
வாழ்க்கையில் போராட்டம் இல்லாத மனிதன் இல்லை.
ஒருவருக்கு நோயோடு போராட்டம்.
ஒருவருக்கு கடனோடு போராட்டம்.
ஒருவருக்கு தொழிலில் போராட்டம்.
ஒருவருக்கு எதிர்ப்புகளோடு போராட்டம்.
ஒருவருக்கு மனக்கவலையோடு போராட்டம்.
ஒருவருக்கு தன்னுடைய சோர்வுடனேயே போராட்டம்.
அப்படிப்பட்ட நேரத்தில் ஆதித்ய ஹ்ருதயம் நமக்கு நினைவூட்டுவது ஒன்றுதான்:
இருள் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், சூரியன் உதித்த பிறகு இருளுடன் தனியாகப் போரிட வேண்டியதில்லை.
அதனால்தான் அகஸ்தியர் சோர்ந்து நின்ற ஸ்ரீராமரை நோக்கி சூரியனைப் பார்க்கச் சொன்னார்.
அதனால்தான் வேதம் சூரியனை உலகத்தின் ஆத்மா என்று போற்றியது.
அதனால்தான் சாஸ்திர மரபு,
“ஆரோக்கியம் பாஸ்கராதிச்சேத்”
என்று கூறியது.
அதனால்தான் ஆதித்ய ஹ்ருதயம்,
“சிந்தாஶோகப்ரஶமனம் ஆயுர்வர்தனமுத்தமம்”
என்று முழங்குகிறது.
அதனால்தான் அகஸ்தியர் இறுதியாக ஸ்ரீராமரிடம்,
“ஏதத் த்ரிகுணிதம் ஜப்த்வா யுத்தேஷு விஜயிஷ்யஸி”
என்று உறுதியாகக் கூறினார்.
ஆதித்ய ஹ்ருதயம் என்பது சூரியனைப் போற்றும் ஒரு ஸ்தோத்திரம் மட்டுமல்ல; சோர்ந்து நிற்கும் மனிதனை மீண்டும் எழுந்து தனது போராட்டத்தை எதிர்கொள்ளச் செய்யும் இராமாயணத்தின் வெற்றி உபதேசம்.