1. பிறர் குற்றம் பார்க்காமை (பரகுண பரமாணுத்வம்)
ஒருவருடைய சிறிய நற்குணத்தையும் பெரிய மலையாகப் பாராட்டுவதும், அவரிடமுள்ள பெரிய குற்றத்தையும் அணுவளவாகக் கூடக் காணாமல் இருப்பதுமே சான்றோர்களின் இயல்பு.
இதையே ஆளவந்தார், இராமானுஜர் போன்ற ஆசாரியர்கள் தம் வாழ்வில் கடைப்பிடித்துக் காட்டினார்கள்.
வேத மார்க்க தர்ம சாஸ்திரங்களின் அடிப்படை நூலான மனு ஸ்மிருதியில் (4.138) இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது:
*சத்யம் ப்ரூயாத் ப்ரியம் ப்ரூயாத் ந ப்ரூயாத் சத்யமப்ரியம் |*
*ப்ரியம் ச நாந்ருதம் ப்ரூயாத் ஏஷ தர்ம: ஸநாதந: ||*
*பொருள்:*
உண்மையைப் பேச வேண்டும், அதுவும் பிறருக்கு நன்மையான பிரியமான வார்த்தைகளாக இருக்க வேண்டும்.
ஒருவரிடம் இருக்கும் உண்மைதான் என்றாலும், அது அவரைப் புண்படுத்தும் அப்ரியமான உண்மையாக (அவரது குற்றத்தை சுட்டிக்காட்டுவதாக) இருந்தால் அதைத் பொதுவெளியில் பேசக் கூடாது. இதுவே சனாதன தர்மத்தின் முக்கிய விதியாகும்.
புராண இதிகாசங்களில் தலைசிறந்த தர்ம சாஸ்திர நூலாகக் கருதப்படும் விஷ்ணு புராணத்தில் பிறர் குற்றம் காண்பதன் பாவம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பிறருடைய குறைகளைப் பேசுபவன் தன் புண்ணியங்களை இழந்து, அவனுடைய பாவங்களைத் தான் ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்று சாஸ்திரங்கள் எச்சரிக்கின்றன.
2. குற்றங்களைப் பொறுத்துக் கொள்ளுதல் (க்ஷமா தர்மம்)
பிறர் தவறு செய்தாலும், அதை சகித்துக் கொண்டு பொறுப்பதே பெரியோர்களின் லட்சணம். ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில் லங்காபுரியைச் சேர்ந்த அரக்கிகள் சீதா பிராட்டியை எத்தனையோ துன்புறுத்தினார்கள்.
ராவண வதம் முடிந்த பிறகு, அனுமன் அந்த அரக்கிகளை வதம் செய்ய அனுமதி கேட்டபோது, கருணைக் கடலான சீதா பிராட்டி கூறிய வார்த்தைகள் சனாதன தர்மத்தின் உச்சக்கட்ட சகிப்புத்தன்மையை உணர்த்துவதாகும் (யுத்த காண்டம் - 113.46):
*ந கஸ்சிந் நாபராத்யதி |*
*பாபானாம் வா சுபானாம் வா வதார்ஹாணாமபி ப்லவங்கம ||*
பொருள்:
*"அனுமனே! இந்த உலகத்தில் தவறு செய்யாத மனிதன் என்று எவனுமே இல்லை. பாவம் செய்தவர்களோ, புண்ணியம் செய்தவர்களோ அல்லது மரண தண்டனைக்கே தகுதியானவர்களோ யாராக இருந்தாலும், அவர்களிடம் நாம் கருணையே காட்ட வேண்டும். குற்றங்களைப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்."*
பெரியவர்கள் என்பவர்கள் மற்றவர்களின் தவறுகளைத் தட்டித் தடவிக் கொடுத்து, அவர்களை அரவணைத்துச் செல்ல வேண்டுமே தவிர, அவர்களைத் தூற்றி ஒதுக்கக் கூடாது என்பதற்கு இந்த ராமாயண ஸ்லோகமே பரம பிரமாணமாகும்.
3. பொது வெளியில் அவமானப்படுத்தக் கூடாமை மற்றும் தனிமையில் நல்வழிப்படுத்துதல்
ஒருவர் தவறு செய்யும் பட்சத்தில், அதை உலகறியச் செய்து அவரை அவமானப்படுத்துவது மிகப்பெரிய 'பாகவத அபசாரம்' (ஆன்மீகப் பெரியோர்களுக்குச் செய்யும் பாவம்) ஆகும். தர்ம சாஸ்திரங்களின்படி, ஒருவருடைய குற்றத்தை மற்றவர்கள் முன்னிலையில் சொல்வது, அவரைக் கொலை செய்வதற்குச் சமமாகும்.
விதுர நீதி (மகாபாரதம் - உத்யோக பர்வம்) மற்றும் பல்வேறு ஸ்மிருதி நூல்களின் சாரமாக விளங்கும் நிர்ணயசிந்து போன்ற தர்ம நிர்ணய நூல்களில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது:
*தோஷானாம் ப்ரகடீகாரோ ஜனாநாம் புரோதஸ்ததா |*
*மரணாதபி கஷ்டம் ஸ்யாத் தஸ்மாத் மௌனம் ஸமாச்ரயேத் ||*
*பொருள்:*
ஒரு மனிதனுடைய குற்றங்களை மற்ற மனிதர்களின் முன்னிலையில் பிரகடனப்படுத்துவது (அவமானப்படுத்துவது), அவனுக்கு மரணத்தை விடக் கொடிய வேதனையைத் தரும். எனவே, அங்குக் மௌனம் காப்பதே தர்மம்.
*பெரியவர்கள் செய்ய வேண்டிய முறை:*
தவறைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய கடமையிலுள்ள பெரியவர்கள் (ஆசாரியர்கள் அல்லது மூத்தோர்கள்) அதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதை ஸ்மிருதி முக்தாபலம் (வைத்தியநாத தீக்ஷிதீயம்) என்னும் தர்ம சாஸ்திர நூல் மிக அழகாக வரையறுக்கிறது:
*தனிமையில் பேசுதல் (ரஹஸி போதனம்):* தவறு செய்தவரைத் தனியாக அழைத்துச் சென்று, அன்போடு, அவரது மனம் புண்படாதவாறு அந்தத் தவறின் விளைவுகளை எடுத்துரைக்க வேண்டும்.
*அன்பால் திருத்துதல்:* அதிகாரத்தினாலோ, பணத்தினாலோ, குரோதத்தினாலோ திருத்த முயலாமல், தர்மத்தின் பாதையை மென்மையாக உபதேசிக்க வேண்டும்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் மாமுனிகள் அருளிய உபதேச ரத்தின மாலை மற்றும் பிள்ளை லோகாசாரியரின் ஸ்ரீவசன பூஷணம் போன்ற ரகசிய கிரந்தங்களில், *"பிறர் குற்றம் பாராது, அவர்களின் நன்மையையே விரும்பி, மென்மையாக நல்வழிப்படுத்துவதே உத்தமமான வைஷ்ணவ லட்சணம்"* என்று அழுத்தமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
முடிவாக,
"யாரையும் எளியர் என்று இகழக் கூடாது, யாருடைய குற்றத்தையும் தூற்றக் கூடாது" என்பதே வேத மார்க்க தர்ம சாஸ்திரங்களின் ஒட்டுமொத்த சாரமாகும். பிறர் செய்யும் தவறுகளைப் பொறுத்துக் கொள்வதும், அதைத் தனிமையில் சுட்டிக்காட்டி அன்போடு நல்வழிப்படுத்துவதுமே ஒரு மனிதனை உன்னத ஆன்மீக நிலைக்குக் கொண்டு செல்லும். இதை உணர்ந்து, பிறர் பால் வன்மம் பாராட்டாமல், எம்பெருமானின் வாத்சல்ய குணத்தை நாமும் நம் வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க முயல்வதே சனாதன தர்மத்திற்கு நாம் செய்யும் உண்மையான தொண்டாகும்.